SOUL DOCTOR - "Way Back To The Bone"

Με το “Way Back To The Bone” οι Soul Doctor έφθασαν αισίως την πέμπτη κυκλοφορία τους. Για όσους δεν το γνωρίζουν στους Soul Doctor συμμετέχει ο τραγουδιστής Tommy Heart (γνωστός κυρίως από το άλλο του συγκρότημα τους Fair Warning).
Αν και στα αυτιά μου ο νέος τους δίσκος αποτελεί τη φυσική συνέχεια του “Blood Runs Gold” (η προηγούμενη τους κυκλοφορία το 2007), δηλαδή κλασικό μελωδικό hard rock (με επιρροές από Led Zeppelin και Bad Company), υπάρχουν και κάποια στοιχεία που τον διαφοροποιούν από τον προκάτοχο του.
Ο νέος δίσκος είναι αρκετά πιο heavy, με τις ακουστικές κιθάρες δίνουν και πάλι το παρόν, αν και σε λιγότερα σημεία απ’ ότι στο παρελθόν.
Ο Tommy Heart βρίσκεται στα γνωστά πολύ ψηλά επίπεδα που μας έχει συνηθίσει τόσο με τις προηγούμενες δουλειές των Soul Doctor αλλά και των άλλων συγκροτημάτων, στα οποία συμμετέχει, ενώ και τα υπόλοιπα μέλη (μεταξύ των οποίων είναι και ο αρχικός drummer Zacky, ο οποίος επέστρεψε στη μπάντα) παρουσιάζουν ένα σφιχτοδεμένο σύνολο.
Το Back To The Bone προσφέρει μερικά πολύ καλά hard rock κομμάτια, όπως το πιασάρικο “Loved Crashed Down (Boom Down!)”, το “Lightning And Thunder” και το “Coming Home”, αν και δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιο τραγούδι που να μπήκε μόνο και μόνο για να γεμίσει ο δίσκος.
Η νέα κυκλοφορία των Soul Doctor θα ικανοποιήσει όχι μόνο τους οπαδούς τους, αλλά και τους οπαδούς “συγγενικών” σχημάτων, αλλά και όσους ψάχνουν για έναν AOR δίσκο με καλά ρεφρέν και heavy κιθάρες.
Καρβούνης Δημήτρης

Suicidal Angels – "Sanctify The Darkness"

Οι Suicidal Angels με τη δεύτερη κυκλοφορία τους (με τίτλο Sanctify The Darkness) απέδειξαν ότι η φασαρία γύρω από το όνομα τους μόνο τυχαία δεν είναι.
Ο δίσκος αποτελείται από 11 κομμάτια, πραγματικούς thrash δυναμίτες, με γρήγορα riffs και εξίσου γρήγορα τύμπανα, brutal φωνητικά και ανάλογη στιχουργική θεματολογία.

Όποιος ψάχνει να βρει καινοτομίες, οι οποίες θα “προχωρήσουν” τον thrash ήχο, έπαιξε και έχασε.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η πολύ καλή παραγωγή του δίσκου, η οποία δίνει τη δυνατότητα στη μπάντα να βγάλει έναν έντονο και βίαιο ήχο, κάτι που είναι και το ζητούμενο.
Το Sanctify The Darkness θα μπορούσε κάλλιστα να είχε βγει στη δεκαετία του 80’, εποχή όπου το thrash μεσουρανούσε. Αν είχε συμβεί αυτό, τώρα θα μιλάγαμε για μια κλασική κυκλοφορία.
Κατά την προσωπική μου γνώμη, το Sanctify The Darkness αποτελεί την καλύτερη κυκλοφορία στο χώρο του trash τους τελευταίους μήνες. Δεν ξέρω αν αυτή η άποψη ακούγεται (ή είναι) υπερβολική, αλλά για μένα έτσι έχουν τα πράγματα.
Όσοι αρέσκονται σε thrash ακούσματα (και κυρίως στον πρώιμο γερμανικό ήχο) καλά θα κάνουν να ακούσουν το νέο δίσκο των Suicidal Angels. Θα βρουν το καινούργιο του κόλλημα.
Καρβούνης Δημήτρης

SPIN GALLERY - "Embrace"

Οι Σουηδοί melodic rockers SPIN GALLERY είχαν ενθουσιάσει τους κριτικούς πριν από πέντε χρόνια περίπου με το εξαιρετικό ντεμπούτο τους. Το δεύτερο άλμπουμ τους ονομάζεται “Embrace” και είναι κατώτερο από το προηγούμενο αν και το δίδυμο Tommy Denander και Kristoffer Lagerstrφm που έχει επιμεληθεί τις μελωδικότατες συνθέσεις του άλμπουμ προσπάθησε και τα πήγε καλά. Όμως η τρομερή έμπνευση του πρώτου δίσκου νομίζουμε ότι λείπει χωρίς φυσικά ο νέος δίσκος του γκρουπ να είναι άσχημος
Οι επιρροές από ΤΟΤΟ,HEART,YES,FOREIGNER,STYX,QUEEN είναι αρκετά έντονες ενώ η φωνή του Kristoffer Lagerstrφm είναι χαρακτηριστική και βοηθάει πάρα πολύ για να δώσει ένα πιο προσωπικό χαρακτήρα στο “Embrace”.
Στα συν του άλμπουμ είναι οι συμμετοχές της Robin Beck και του Dan Reed που με την σπουδαία ερμηνεία τους δίνουν ένα χαρούμενο κλίμα σε τραγούδια που οι φίλοι του aor σίγουρα θα αγαπήσουν ενώ το ταλέντο και η πείρα του Glen Marks στα τύμπανα δίνει ένα πιο «επαγγελματικό» τόνο στο άλμπουμ.
Συστήνεται λοιπόν ο νέος δίσκος των SPIN GALLERY μόνο σε όσους είναι κολλημένοι…με το μελωδικό ροκ.
Φώτης Μελέτης

H άγνωστη διαδρομή των Talk Of The Town

Οι Σουηδοί AORsters Talk Of The Town δημιουργήθηκαν το 1987 αρχικά με την ονομασία Scandinavian Dynamite και με την προσθήκη του χαρισματικού Thomas Vikstrom να αναλαμβάνει την θέση του τραγουδιστή, κάπου στα μέσα του 1988 κυκλοφορούν το single Free Like An Eagle το οποίο έγινε τεράστια εντός και εκτός συνόρων με αποτέλεσμα να διαδεχτεί την κυκλοφορία του single, το ομώνυμο LP της μπάντας το οποίο κυκλοφόρησε από την Glen Disc Records και όπως ήταν φυσικό γνώρισε κι αυτό με την σειρά του ανάλογη επιτυχία.
Η μπάντα αποτελούταν από 5 εξαίσιους μουσικούς ηγούμενοι σαφώς από τον τρομερό Thomas Vikstrom από την μία και από την άλλη από τον ταλαντούχο κιθαρίστα Antonio Saluena.
Το line-up συμπλήρωναν οι Jonas Olson στο μπάσο, Staffan Scharin στα τύμπανα και ο Mats Jacobsson στα πλήκτρα ο οποίος αργότερα εισχώρησε στους εξίσου καταπληκτικούς Alien.
Ο δίσκος περιείχε 11 κομμάτια από τα οποία ξεχώρισαν φυσικά το mega-hit “Free Like An Eagle”, ένα τραγούδι ορόσημο για αυτό που αργότερα ονομάστηκε Scandi-AOR, όπου ο Vikstrom σε νεαρή ηλικία ακόμα έδειχνε το τεράστιο φωνητικό του ταλέντο καταφέρνοντας να «χτυπήσει» άνετα τις ψηλές νότες με σχετική άνεση.
Ακόμα, ο δίσκος περιείχε το “Sing To The World”, μια δυναμική μπαλάντα με όμορφες διφωνίες και που το στιχουργικό της περιεχόμενο εξιστορεί κοινωνικούς προβληματισμούς της εποχής. Κομματάρες επίσης τα “Fever”, “Feel My Heartbeat”, “Livin’ For Lovin” και η επίσης πολύ καλή μπαλάντα “In The Night”.
Η πορεία για τους Talk Of The Town δεν ήταν ανάλογη. Ακολούθησε ένας δίσκος αρκετά αργότερα το 1998, το “Reach For The Sky” και το 2000 ακολούθησε και ένας τρίτος όπου μάλλον περισσότερο project θα το χαρακτήριζε κανείς αφού ήταν δημιούργημα του Saluena, του Vikstrom και του επί χρόνια καλού του φίλου, κιθαρίστα, παραγωγού και συνεργάτη, Tommy Denander.
Λίγο αργότερα αυτό το project πήρε σάρκα και οστά και κατέληξαν σαν Speedy Gonzales, διαδέχοντας έτσι την ονομασία Talk Of The Town.
Η συνέχεια για τον Thomas Vikstrom λίγο πολύ είναι γνωστή. Το 1992 ανέλαβε τα φωνητικά στο “Chapter VI” των συμπατριωτών του doom metallers Candlemass και τα τελυταία χρόνια είναι επίσημο μέλος των symphonic metallers Therion.
Το 1993 κυκλοφόρησε τον μοναδικό του solo δίσκο με το όνομα “Wish I Could Fly” καθώς επίσης εδώ και κάποια χρόνια επέστρεψε στους AOR/melodic κύκλους συμμετέχοντας σε διάφορα projects όπως αυτά των Covered Call και των Crash The System.
Ασχολήθηκε έντονα και με σχετική επιτυχία και με την όπερα. Το 1999 το “Talk Of The Town” επανακυκλοφόρησε από την σουηδική Virgin Records με την προσθήκη δύο previously unreleased κομματιών, τεσσάρων από την δεύτερη δουλειά τους, το “Reach For the Sky” και δύο από την solo δουλειά του Vikstrom.
Οι Talk Of The Town ήταν ένα από τα πλέον αξιόλογα σχήματα της μελωδικής σουηδικής σκηνής και μπορεί να μην γνώρισαν την ανάλογη επιτυχία των Europe ή των Talisman, άφησαν όμως παρακαταθήκη έναν δίσκο ορόσημο που πραγματικά είναι για σεμινάρια. Το Scandi-AOR στα καλύτερα του.
Άρης Αβραμίδης

Ψυχή και πάθος από τους Badlands

Η συναρπαστική ιστορία των φοβερών BADLANDS ξεκινά λίγο περίεργα. Όταν λοιπόν ο κιθαρίστας Jake E.Lee περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 κατάλαβε ότι ο Ozzy (που έπαιζε μαζί του εκείνη τη περίοδο) τον προόριζε για απόλυση προχώρησε στη δημιουργία ενός υπέροχου σχήματος.
Ήρθε λοιπόν σε επαφή με τον τραγουδιστή Ray Gillen που πέρασε για ένα φεγγάρι και από τους BLACK SABBATH και εκείνη την εποχή ήταν έτοιμος να πάει στους BLUE MURDER των J.Sykes και C.Appice όπου ήδη είχε γράψει ένα demo ενώ είχε συμμετέχει σε ένα τραγούδι των Savatage και στο δεύτερο άλμπουμ των PHENOMENA.
Κατάφερε λοιπόν ο ξεχωριστός κιθαρίστας να πείσει τον Gillen να έρθει στη δική του μπάντα. Με προτροπή μάλιστα του R.Gillen προσχώρησε στους BADLANDS και ο σπουδαίος ντράμερ Eric Singer(Lita Ford,G.Moore,Black Sabbath,Kiss,Alice Cooper).Αυτό που τους έλειπε ήταν μπασίστας και μετά από μία κουραστική ακρόαση κατέληξαν στον ταλαντούχο Greg Chaisson(Surgical Steel).
Έτσι λοιπόν με παραγωγό αλλά και συνθέτη τον Paul O΄Neil κυκλοφορούν το 1989 τον παρθενικό τους δίσκο με τίτλο το όνομά τους.

Οι κριτικές είναι διθυραμβικές, το MTV τους υποστηρίζει αρκετά και η μεγάλη επιτυχία είναι αρκετά κοντά. Ο ήχος θυμίζει αρχέγονο hard rock των seventies και κυρίως Led Zeppelin,Grand Funk,Humple Pie και Bad Company.Η βραχνή αλλά περήφανη φωνή του Ray Gillen σε συνδυασμό με το απίστευτο hard rock πάθος του κιθαρίστα J.E.Lee δημιούργησαν ένα εκπληκτικό άλμπουμ.
Παρόλη την καλή αρχή όμως είχαμε την αποχώρηση του ντράμερ Eric Singer και την αντικατάστασή του από τον Jeff Martin(Racer X, Leatherwolf, Surgical Steel).
To 1991 η μπάντα είναι σε καλή κατάσταση και κυκλοφορεί το φοβερό δεύτερο άλμπουμ της “Voodoo Highway’ αλλά τα προβλήματα ανάμεσα στις σχέσεις του Ray Gillen και του Jake E. Lee άρχισαν να κάνουν έντονη την παρουσία τους.
Από την άλλη η δισκογραφική τους εταιρία η Atlantic τους πίεζε να συνεργαστούν με άλλους συνθέτες όπως με τον περίφημο Desmond Child κάτι που δεν δέχτηκε το συγκρότημα. Στα live που έδιναν παρόλο που ήσαν εκρηκτικοί υπήρχε το πρόβλημα με τις σχέσεις των μελών με αποκορύφωμα τα περιβόητα δημοσιεύματα στο Kerrang που ήταν και η αφορμή να αποκαλυφθούν προσωπικές στιγμές των μελών του συγκροτήματος και οδήγησε στην αναγκαστική απόλυση του Ray Gillen ύστερα από την περιοδεία που έκαναν στην Μ.Βρεττανία.
Το συγκρότημα προσέλαβε τον John West(Royal Hunt,Artension,Cozy Powel,Lynch Mob) για να συνεχίσει τις συναυλίες και να προχωρήσει σε νέο άλμπουμ όμως δεν πρόλαβε αφού η εταιρία τους προχώρησε στη διάλυση τους και έτσι άδοξα έληξε η καριέρα των BADLANDS .
Η πορεία στη συνέχεια του Ray Gillen ήταν να σχηματίσει τους Sun Red Sun και να κυκλοφορήσουν ένα και μοναδικό άλμπουμ.
Το αξιοσημείωτο είναι τα μέλη των Sun Red Sun που αποτελείτο από τους Al Romano(κιθάρα), Mike Starr στο μπάσο από τους Alice in Chains και Bobby Rondinelli(Rainbow,BOC) στα ντραμς.Eπίσης συμμετείχε και στο άλμπουμ “Sacred Groove” του κιθαρίστα George Lynch(Dokken).
Όμως δυστυχώς η μοίρα τον αδίκησε για άλλη μια φορά και στις 3 Δεκεμβρίου του 1993 ο R.Gillen έφυγε από την ζωή κτυπημένος από τον ιό του Aids σε ηλικία μόλις 32 ετών.
O έτερος ηγέτης του γκρουπ ο κιθαρίστας J.E.Lee δεν συνέχισε σε κάποιο άλλο γκρουπ αλλά απλώς έβγαλε μερικά μέτρια προσωπικά άλμπουμ.
Τον Δεκέμβριο του 1998 κυκλοφορεί ουσιαστικά το τρίτο άλμπουμ των BADLANDS που ονομάζεται Dusk και περιέχει τραγούδια που γράφτηκαν τη περίοδο 1992-93.
Φώτης Μελέτης

Απολαυστικοί και θαυμάσιοι οι Winger

Τους Winger προσωπικά τους έχω «λιώσει».
Ειδικά το ομώνυμο ντεμπούτο τους και το In The Heart Of The Young πρέπει να θυμηθώ να τα ξαναπάρω γιατί πρόσφατα συνειδητοποίησα σε τι κατάσταση τα ‘χα αφήσει από την υπερβολική χρήση. Ανυπομονούσα να τους δω γι’ αυτό και έτρεχα να προλάβω (καταραμένες συγκοινωνίες…).
Δυστυχώς έχασα το set των Danger Angel – θα επανορθώσω την επόμενη φορά παιδιά- και έφτασα στο Sin City λίγο πριν βγει ο Kip και η παρέα του στη σκηνή. Με χαρά μου πάντως είδα το μέρος να είναι γεμάτο από κόσμο που μάλλον ανυπομονούσαν όσο κι εγώ να τους δουν. Θα ξεκινήσω με την ετυμηγορία μου, η οποία λέει πως οι Winger είναι ακόμα πλήρως αντάξιοι της φήμης τους, όλοι σε φόρμα και πεινούσαν να σε κάνουν να περάσεις καλά. Όπως έπρεπε.
Η ευρωπαϊκή τους περιοδεία έγινε στα πλαίσια της προώθησης της νέας τους δισκογραφικής δουλειάς, Karma από την οποία ερμήνευσαν ,όπως ήταν φυσικό, αρκετά κομμάτια: Pull Me Under, Stone Cold Killer, Deal With The Devil, όλα τους με τον κλασσικό Winger-ικο χαρακτήρα που όλοι θέλαμε να δούμε από κοντά. Στη αρχή του set ανέμειξαν λοιπόν την καινούργια δουλειά μαζί με παλιά γνώριμα κομμάτια όπως το Easy Come, Easy Go και –με τη συνοδεία του Γιώργου Γάκη- το Miles Away.
Ο Γιώργος Γάκης που με την μπάντα του, τους Troublemakers θα είναι support act στις υπόλοιπες συναυλίες των Winger στην Ελλάδα, ανέβηκε στη σκηνή και για το Down Incognito φτιάχνοντας ένα από τα highlights της βραδιάς.
Η μπάντα συνέχισε να μας ξυπνά μνήμες με τα Rainbow In The Rose, You Are The Saint I Am The Sinner,Cant Get Enuff, Your Great Escape, Headed For A Hearbreak ενώ ενδιάμεσα οι Reb Beach, John Roth και Rod Morgenstein σόλαραν ,τζάμαραν blues και country και μας έκλειναν διαρκώς το μάτι φτάνοντας σιγά σιγά στον επίλογο όπου οι Winger άρχισαν να μας αποτελειώνουν Προς τιμήν τους αποφάσισαν να προσπεράσουν τη διαδικασία του encore λόγω της μορφολογίας του χώρου, κλείνοντας έτσι με το σερί κομματιών:
Hungry, Seventeen, Madalaine και το Helter Skelter των Beatles αφήνοντας μας να ψάχνουμε τι μας χτύπησε.
Οι Winger λοιπόν κυρίες και κύριοι, λαμπρό παράδειγμα του πως ο επαγγελματισμός, η τεχνική κατάρτιση και το ταλέντο πρέπει να χρησιμοποιούνται πρώτα από όλα για την ψυχαγωγία του κοινού.
Μανώλης Γιαννίκιος

OVERKILL - "IronBound"

Ένα έχω να πω παιδιά ! Υπομονή μέχρι τέλος Ιανουαρίου!

Για την ακρίβεια 29/01/10. Οι ΟVERKILL επιστρέφουν με το δέκατο πέμπτο full length άλμπουμ της καριέρας τους. Όπως οι ίδιοι έχουν ανακοινώσει το ‘IronBound’ θα είναι μια μουσική επιστροφή στις ρίζες τους. Αυτόματα οι προσδοκίες των απανταχού φίλων και οπαδών της μπάντας έχουν ανέβει κατακόρυφα.

Αγωνíα τέλος λοιπόν! Οι BOBBY ELLSWORTH (Vocals) , D.D. VERNI (Bass), DAVE LINSK (Lead and Rythm Guitars), DEREK TAILER (Rythm Guitars and Vocals), RON LIPINCKI (Drums)… μας χαρίζουν έναν δίσκο που όμοιο του είχαν να κυκλοφορήσουν απ την εποχή του αξεπέραστου ‘The Years Of Decay’! Με κέφι , ζωντάνια, εκτελεστική δεινότητα με πάνω από είκοσι χρόνια πείρα στην πλάτη τους, επιστρέφουν και βάζουν κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.

Το γκρουπ δεν αστειεύεται, απ τα πρώτα δευτερόλεπτα του άλμπουμ καταλαβαίνεις ότι υποσχέθηκαν το έκαναν πράξη! Το εναρκτήριο ‘The Green And The Black’ είναι μόνο η αρχή για το ολοκαύτωμα που πρόκειται να ακολουθήσει. Ένας thrash metal χείμαρρος βγαίνει απ τα ηχεία.

Η επιστροφή στις ρίζες παίρνει σάρκα και οστά. Το ίδιο συμβαίνει και στα επόμενα τραγούδια. Στα ‘Ironbound’ και ‘Bring Me The Night’. Φοβερά riffs και συμπαγές rythm session με άκρως ενδιαφέροντα leads γέφυρες και solos. Τα δε φωνητικά του Bobby αγέρωχα και όπως πάντα αναγνωρίσιμα, τραγουδά λες και δεν υπάρχει αύριο!

Απλά εκπληκτικός!

Το ‘Goal Is Your Soul’ που ακολουθεί είναι σε ποιο αργούς ρυθμούς. Πανέμορφο τραγούδι με τον "μυστήριο" ήχο του γκρουπ διάχυτο σε όλη του την διάρκεια και με τρομερό και γρήγορο τελείωμα. ‘Give a Little’ Άλλο ένα απ τα πολλά καλά riff και με την φωνάρα του Ellsworth να ξεσηκώνει τους οπαδούς του! ‘Endless War’. Ακόμη ένα γρήγορο thrash κομμάτι βγαλμένο από thrashers για thrashers!

Όπως δηλώνει και ο τίτλος του πραγματικό έπος. ‘The Head And Heart’… αυτοί είναι οι OVERKILL! Εισαγωγή και μετά η καταστροφή! Ότι πρέπει για headbanging… έχω πολλά χρόνια να ακούσω την μπάντα να παίζει έτσι. Έχουν την άνεση να γράφουν τραγούδια που αντέχουν στον χρόνο και να εδώ είναι η απόδειξη.

‘In Vain’ Ο χαμός προσωποποιημένος! Γρήγορο riffατο και thrash, τι άλλο θέλουμε? Απλά κομματάρα! ‘Killing For Living’…Αρχοντικός trash metal ύμνος απ τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου. Εκπληκτικά θέματα στις κιθάρες για άλλη μια φορά και ναι.

Όντως οι OVERKILL γύρισαν στον παλιό τους ήχο. ‘The SRC’… απλά κλείνει έναν δίσκο που με άφησε άφωνο. Στα συν του νέου τους άλμπουμ είναι η απίστευτη παραγωγή και να μην ξεχάσω να δώσω τα εύσημα στον D.D. Verni για την άψογη δουλεία που έχει κάνει για άλλη μια φορά στο μπάσο.

Όλοι τους έβαλαν τα δυνατά τους και ανταμείβουν τους οπαδούς τους με τον καλύτερο τρόπο. Οι OVERKILL επέστρεψαν για τα καλά με έναν δίσκο που σίγουρα τους βάζει για τα καλά στο παιχνίδι και στην κορυφή στις καρδιές των οπαδών τους!

Το 2010 ξεκινά με φοβερή δισκάρα!
Θανάσης Τζελάς

LYNYRD SKYNYRD - God And Guns (Special Edition)

Δύο πρωτιές κατέχουν για μένα οι SKYNYRD.

Της πιο "άτυχης" (ατυχήματα, αρρώστιες, θάνατοι) μπάντας στην ιστορία του southern rock και της πιο αφοσιωμένης και αυθεντικής.

Οι SKYNYRD δεν πρόδωσαν ποτέ τον εαυτό τους και κατ' επέκταση τους οπαδούς τους!

Και όσο γι' αυτούς που πιστεύουν ότι αυτό δεν είναι αλήθεια τους λέω πολύ απλά ότι δεν ξέρουν και δεν κατάλαβαν ποτέ τι εστί LYNYRD SKYNYRD. Sorry guys, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Το Gods And Guns είναι ένα άλμπουμ που φτιάχτηκε για να προβληματίσει τους αμερικανούς συμπατριώτες τους και όχι μόνο και που θα έπρεπε ν' ακούσει κάθε άνθρωπος του σημερινού "πολιτισμένου" κόσμου, όποιο μουσικό είδος κι αν προτιμάει, και να διδαχθεί απ' αυτό.

Και αυτό μπορεί να γίνει κάλλιστα για τον λόγο ότι εδώ οι SKYNYRD δεν έδωσαν το κυριότερο βάρος στη μουσική (όπως σε άλλα άλμπουμ τους) όσο στους στίχους. Θα παρατηρήσετε ότι σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ δεν υπάρχουν ούτε πολύπλοκες ενορχηστρώσεις ούτε πομπώδη κιθαριστικά σόλο.

Η μουσική είναι λιτή και απλά υποστηρίζει τους στίχους.
Το άλμπουμ αυτό είναι απλά ένα παράπονο, εκφρασμένο με μουσικό τρόπο, και ταυτόχρονα κάποια μηνύματα που ελπίζω (όπως και οι SKYNYRD) οι αποδέκτες να λάβουν! Ακούστε το Simple Life (ένα κομμάτι που θα μπορούσε να είναι η συνέχεια του Simple man) και θα καταλάβετε τι εννοώ: "... Χέι, πότε ήταν η τελευταία φορά που κάθισες να φας με τα παιδιά σου, να συζητήσετε τι συμβαίνει στις ζωές τους?

Χέι, πότε ήταν η τελευταία φορά που σταμάτησες να βοηθήσεις κάποιον?

Στοιχηματίζω ότι δεν θυμάσαι..." και λίγο παρακάτω: "... Μ' αρέσει η απλή ζωή, όπως ήταν κάποτε. Αφήναμε τις πόρτες μας ορθάνοιχτες, δεν χρειαζόμασταν κλειδί.

Έχω γυρίσει τον κόσμο, είδα ό,τι υπήρχε να δω. Θα αντάλλασσα όλες αυτές τις αναμνήσεις με μια ακόμα μέρα, όπως ήταν κάποτε...".
Οι LYNYRD SKYNYRD δεν το έβαλαν ποτέ κάτω. Ξέρουν να επιβιώνουν και να δίνουν ανεκτίμητα μαθήματα ζωής!

Πάρτε λοιπόν ένα ποτήρι μπέρμπον στο χέρι, βάλτε το cd να παίζει και απολαύστε μία από τις τελευταίες αυθεντικές μπάντες του πλανήτη!
ΥΓ.: Στις 28/1/2009 άλλο ένα original μέλος των SKYNYRD έφυγε από τη ζωή και πέρασε στην αθανασία. Ο Billy Powell σε ηλικία 56 χρονών άφησε τον Gary Rossington ως το μοναδικό πλέον original μέλος της μπάντας. Μετά από 4 μήνες, στις 6 Μαϊου, τον Billy Powell ακολούθησε και ο μπασίστας Ean Evans (διάδοχος του επίσης αθάνατου, πλέον, Leon Wilkeson). Γι' αυτό και τo cd είναι αφιερωμένο σ' αυτούς τους δύο μεγάλους μουσικούς.
Line-Up:
Johnny Van Zant - φωνητικά (1987 - σήμερα), Gary Rossington - κιθάρες (1964 - 1977, 1987 - σήμερα), Rickey Medlocke - ντραμς, κιθάρες, βοηθητικά φωνητικά (1970 - 1971, 1996 - σήμερα), Mark Matejka - κιθάρες, βοηθητικά φωνητικά (2006 - σήμερα), Robert Kearns - μπάσο, βοηθητικά φωνητικά (2009 - σήμερα), Michael Cartellone - ντραμς (1999 - σήμερα), Peter Keys - πλήκτρα (2009 - σήμερα), Billy Powell - πλήκτρα (1973 - 1977, 1989 - 01/2009)

Tracklist:
CD 1: 1. Still Unbroken, 2. Simple Life, 3. Little Thing Called You, 4. Southern Ways, 5. Skynyrd Nation, 6. Unwrite That Song, 7. Floyd, 8. That Ain't My America, 9. Comin' Back For More, 10. God & Guns, 11. Storm, 12. Gifted Hands
CD 2: 1. Bang Bang, 2. Raining In My Heartland, 3. Hobo Kinda Man, 4. Red White & Blue (live), 5. Call Me Breeze (live), 6. Sweet Home Alabama (live)

Σοφία Ρεντούμη
Βαγγέλης Παρασκευόπουλος

ΤRANSATLANTIC - "The Whirlwind"

Η πιο τρελλή prog-rock παρέα του πλανήτη οι τρομεροί TRANSATLANTIC επέστρεψαν μετά από σχεδόν οκτώ χρόνια απραξίας με το τρίτο στούντιο άλμπουμ τους που ονομάζεται “The Whirlwind”.
Για όσους δεν το γνωρίζουν η σούπερ μπάντα αποτελείται από τους Mike Portnoy(Dream Theater) στα τύμπανα και στα δεύτερα φωνητικά, από τον μπασίστα των MARILLION Pat Trewavas, από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή των Σουηδών Flower Kings κύριο Roine Stolt καθώς και από τον πολυτάλαντο Neal Morse(πρώην Spock’s Beard) στα κήμπορντς, κιθάρα και vocals.
Το άλμπουμ θυμίζει έντονα BEATLES αφού όλες οι μελωδικές του γραμμές και ειδικά τα φωνητικά του Neal Morse έχουν σαφείς επιρροές από το μεγάλο γκρουπ των sixties.
Για τα υπόλοιπα όσοι λατρεύετε τα prog άλμπουμ και γκρουπ της δεκαετίας του ’70 θα αγαπήσετε το συγκεκριμένο διπλό παρακαλώ άλμπουμ ενώ στην special edition έκδοσή του περιλαμβάνει και ένα ενδιαφέρον dvd.
Μάλιστα υπάρχουν κι αρκετές διασκευές από America,Procol Harum, Genesis με πιο πετυχημένη το “Soul Sacrifice” του μοναδικού SANTANA.
Συνοπτικά οι οπαδοί του progressive rock οφείλουν να αγοράσουν το συγκεκριμένο άλμπουμ και να απολαύσουν την μαγική τετράδα σε άλλη μία καταπληκτική δουλειά.
Φώτης Μελέτης

Oι COOPER INC μας ανοίγουν την καρδιά τους...

Η εξαιρετικοί COOPER INC κυκλοφόρησαν το παρθενικό τους άλμπουμ πριν από λίγους μήνες και κατάφεραν μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα να κάνουν σημαντική αίσθηση στο χώρο του melodic hard rock. Το “Pulling the Trigger” περιέχει πανέμορφα τραγούδια και τα μέλη του συγκροτήματος Christian Tolle(κιθάρα), Hans in ‘t Zant (ντραμς) και John “Jaycee”Cuijpers(φωνή) μίλησαν στο rockway.gr και μας αποκάλυψαν σημαντικά πράματα για τη διαδρομή και τα σχέδια των COOPER INC.

Είστε μουσικοί, με μεγάλη εμπειρία στον κόσμο του hard rock. Τι σας έκανε να δημιουργήσετε ένα νέο συγκρότημα;
Hans: Ο John και εγώ γνωριζόμασταν από τους Parris (ένα συγκρότημα-φόρος τιμής στους Thin Lizzy). Το 2004 αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε/ δημιουργήσουμε ένα συγκρότημα με τη δική μας μουσική. Αρχικά ηχογραφήσαμε ένα demo CD με πέντε κομμάτια, με την αρχική σύνθεση των Cooper Inc..
Christian: Το 2005 I έφτιαχνα το δεύτερο προσωπικό μου album (Christian Tolle Project – The Real Thing) και έψαχνα για έναν τραγουδιστή. Γνώρισα τον John μέσω του Leon Pennings, που ήταν ο πρώτος κιθαρίστας στους Cooper Inc. και ο John ανέλαβε να κάνει τα κύρια φωνητικά στο CD μου. Λίγο καιρό αφού βγήκε το CD μου, ο Leon άφησε τους Cooper Inc., εξαιτίας διαφορετικών προτεραιοτήτων: παντρεύτηκε και μετακόμισε σε διαφορετικό μέρος της χώρας. Τότε οι Cooper Inc. κι εγώ ενώσαμε τις δυνάμεις μας και αποφασίσαμε να κινηθούμε μαζί από εδώ και στο εξής.
Υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία, σχετικά με το πώς όλοι από εσάς καταλήξατε να αποτελείτε τους COOPER INC;
Christian: Υποθέτω ότι μπορούμε να πούμε ότι είχαμε μια μακρά συζήτηση σε ένα ιταλικό εστιατόριο, σχετικά με το τι θέλουμε να κάνουμε με αυτό το συγκρότημα. Εγώ ζω στη Γερμανία, ο Hans και ο John είναι Ολλανδοί, και πρέπει να συμφωνούμε στα βασικά, αλλιώς το συγκρότημα δεν θα άντεχε τόσο πολύ.
John: Συμφωνήσαμε ότι θα κάνουμε τη μουσική που θέλουμε να κάνουμε, και όχι σύμφωνα με τη μόδα ή τις τάσεις, που μπορεί να φαίνονται υποσχόμενες – μόνο τη μουσική που αγαπάμε. Έτσι, δημιουργήσαμε μια παιδική χαρά για φίλους, όπου μπορούμε να υλοποιήσουμε το όραμά μας για καλή ροκ μουσική.
Πώς αποφασίσατε να δώσετε στο συγκρότημα το όνομα Cooper Inc., έχει κάποια συγκεκριμένη σημασία;
John: Το αρχικό όνομα του συγκροτήματος ήταν Cooper. Το επίθετο του John είναι Cuijpers, που στα αγγλικά μεταφράζεται σε Cooper. Κάποια άλλα συγκροτήματα στην Ολλανδία διεκδίκησαν αυτό το όνομα για δικό τους. Εμείς προσθέσαμε το «Inc.», προκειμένου να αποφύγουμε οποιεσδήποτε αντιπαραθέσεις.
Πώς θα περιγράφατε το πρώτο σας album;
Christian: Οι Cooper Inc. έχουν να κάνουν με μελωδίες και ενέργεια! Είμαι χαρούμενος με το αποτέλεσμα, καθώς πραγματικά πιστεύω ότι μπορείς να ακούσεις πολύ καλά το γεμάτο ενέργεια παίξιμο στο “Pulling The Trigger”. Όλοι γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε με επιρροές των δεκαετιών του ’70 και του ’80, και, φυσικά, αυτό αντικατοπτρίζεται και στη δική μας μουσική. Ο σκοπός μας, ωστόσο, είναι να γράφουμε τραγούδια που είναι πιασάρικα, έχουν ρυθμό και δείχνουν το πάθος μας για τη μουσική.
Πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία του να γράψετε και να ηχογραφήσετε τα τραγούδια; Αισθάνεστε ότι έχετε στερέψει από έμπνευση και δημιουργικότητα; ´
Christian: Αν έχουμε στερέψει; Όχι, με τίποτα. Ήδη ξεκινήσαμε να γράφουμε για το επόμενό μας CD. Όμως, η ολοκλήρωση μιας παραγωγής, σαφώς και μας προκαλεί μια μεγάλη αίσθηση ανακούφισης. Είναι σαν να γεννάς κάτι, το οποίο κουβαλούσες για αρκετό καιρό. Εργαστήκαμε για μεγάλο χρονικό διάστημα πάνω σε αυτό το CD. Έτσι, όταν ολοκληρώθηκε, αισθανθήκαμε σαν να ανασάναμε.
Μας αρέσουν πολύ τα τραγούδια, όπως “Who Gives You The Right”, “Rock My World” και “Déjà vu”. Σύμφωνα μ’ εσάς, τι κάνει τα συγκεκριμένα τραγούδια τόσο μοναδικά, ώστε να τα αγαπάμε τόσο πολύ;
Hans: Επέλεξες καλά παραδείγματα, για αυτό που λέγαμε νωρίτερα, το συνδυασμό των μελωδιών κι ενός γεμάτου ενέργεια παιξίματος.
Συνεργαστήκατε με τους Vinny Burns και Doug Aldrich. Πείτε μας πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία.
Christian: Ο Doug played έπαιξε σε ένα τραγούδι που λέγεται «Rain». Είχα ηχογραφήσει αρχικά αυτό το τραγούδι, για το δεύτερο προσωπικό μου album και πήγα στο L.A., για να κάνω κάποιες ηχογραφήσεις. Ηχογράφησα μαζί του στο σπίτι, όπου διαθέτει studio. Έτσι, το συγκεκριμένο τραγούδι είχε ήδη κυκλοφορήσει παλιότερα, αλλά, καθώς θεωρήσαμε ότι είναι πολύ καλό, προχωρήσαμε σε μια νέα εκτέλεσή του, αρκετά διαφορετική αυτήν την φορά. Κρατήσαμε, όμως, το φανταστικό solo του Doug. Ο Doug είναι ένας πολύ καλός τύπος και δεν μπορεί κάποιος να πει αρκετά καλά λόγια για αυτόν.
Τον Vinny τον συνάντησα μαζί μα κάποιους άλλους τύπους στο μουσικό πανηγύρι της Φρανκφούρτης πριν από έναν χρόνο. Ενδιαφέρεται πολύ για τις κιθάρες, όπως κι εγώ. Γίναμε φίλοι και κρατήσαμε επαφή από τότε. Επομένως, ήταν λογικό να του ζητήσω να συμμετέχει στην επόμενή μας ηχογράφηση και ο ίδιος δέχτηκε ευχαρίστως να παίξει. Ηχογράφησε τα solos στο ομότιτλό τραγούδι, στο studio του σπιτιού του στην Αγγλία.
Πείτε μας γιατί αποφασίσατε να έχετε τον Michael Voss ως παραγωγό του album σας.
Hans: Ήμουν ο ντράμερ και στους Vengeance και είχα δουλέψει με τον Michael σε τρεις παραγωγές. Μια μέρα του έπαιξα τα demos μας και το CD του Christian, και τον ρώτησα αν θα ενδιαφερόταν να γίνει ο παραγωγός μας. Του άρεσε αυτό που άκουσε, συναντηθήκαμε όλοι μαζί και ανέλαβε την παραγωγή με μεγάλη ευχαρίστηση.
Christian: Η συνεργασία με τον Michael ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Είναι πολύ, πολύ συγκεντρωμένος και πρόσθεσε μεγάλη αξία στα τραγούδια, με μικρές ιδέες, εδώ κι εκεί, έχοντας πάντα το συνολικό αποτέλεσμα, τη συνολική εικόνα κατά νου.
John: Διαθέτει κάποιες μαγικές ικανότητες, καθώς μπορεί να σε ωθήσει να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Και έχει τόσο μεγάλη εμπειρία, που του δίνει μεγάλη γνώση και σιγουριά.
Ποιες είναι οι επιρροές σας; Πείτε μου, τα αγαπημένα συγκροτήματα του καθενός.
Christian: Ως κιθαρίστες, θα έλεγα οι Steve Lukather, David Gilmour και Eddie Van Halen. Όσον αφορά σε ροκ συγκροτήματα, οι TOTO, Journey, Van Halen, Whitesnake. Αλλά, βασικά, ακούω πολλά διαφορετικά είδη μουσικής, οπότε αυτή η λίστα θα μπορούσε να συνεχίζεται και συνεχίζεται …
Hans: Οι Deep Purple, Thin Lizzy, Rush, Van Halen, Marillion, Toto, Journey, Queen, Y&T. Rory Gallagher, Whitesnake, Gary Moore, Robben Ford, Karizma, Dave weckl Band, Los Lobotomys, Frank Zappa, Tower of Power, Rainbow…μπορείς να κρατάς λογαριασμό; J
John: Οι Journey, Whitesnake και Van Halen, για να αναφέρω κάποιους ενδεικτικά.
Τα περισσότερα συγκροτήματα στις μέρες μας, δεν φαίνονται ιδιαίτερα πρόθυμα να γράψουν τραγούδια με καλές μελωδίες. Πιστεύετε στη δύναμη μιας καλής μελωδίας;
John: Απόλυτα. Για μας, είναι το κλειδί για ένα καλό τραγούδι.
Hans: Συμφωνώ 100%!
Παίξατε σε κάποιες συναυλίες με τους ΤΟΤΟ. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από τις συναυλίες αυτές, και ποια τα συναισθήματα του να μοιράζεστε τη σκηνή με ένα τέτοιο, μεγάλο συγκρότημα;
Christian: Γνωρίζω τον Steve Lukather για περισσότερα από 15 χρόνια. Δούλευα πολύ ως δημοσιογράφος επί της μουσικής στη δεκαετία του ’90 και έτσι είχα συναντήσει σχεδόν όλους όσους κυριαρχούσαν στη μουσική σκηνή. Τελικά ο Luke κι εγώ γίναμε φίλοι και ο ίδιος έπαιξε και στα δύο album μου. Όταν οι Toto ανακοίνωσαν το 2004 μια συναυλία στο Leverkusen της Γερμανίας, από όπου κατάγομαι, τους ρώτησα αν μπορούσαμε να παίξουμε μαζί τους ως support. Μου απάντησαν αμέσως θετικά και ανανέωσαν την προσφορά αυτή, κάποια χρόνια μετά. Ήταν μια φανταστική εμπειρία, επειδή το να παίζω μαζί και να μοιράζομαι τη σκηνή με την κύρια μουσική μου επιρροή, είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ και για το οποίο θα είμαι πάντα ευγνώμων. Και επιπλέον, όλοι τους, τα παιδιά, οι manager, οι μουσικοί τους, ήταν πραγματικοί κύριοι. Μας φέρθηκαν σαν να είμαστε οικογένεια.
Hans: Ήταν μια υπέροχη εμπειρία μάθησης, να τους βλέπεις καθημερινά να δουλεύουν, και μάλιστα από κοντά. Επίσης, ως συγκρότημα support, το να μαθαίνεις να έρχεσαι σε επαφή με τόσο μεγάλο κοινό (των Toto) και να κάνεις καινούριους φίλους, ήταν κι αυτό συναρπαστικό.
John: Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Αυτοί οι τύποι ήταν τόσο προσγειωμένοι και τόσο καλοί συνεργάτες. Θα θυμάμαι με τρυφερότητα αυτήν την περιπέτεια για το υπόλοιπο της ζωής μου!
Έχετε προγραμματίσει συναυλίες στο κοντινό μέλλον/ τώρα σύντομα;
Hans: Ναι, θα παίξουμε στις 3 του Δεκέμβρη στο Kerkrade στην Ολλανδία, μαζί με τους Jorn και την επόμενη ημέρα στο Verviers στο Βέλγιο, μαζί με τους Reece. Επίσης, προγραμματίζουμε περισσότερες συναυλίες μέσα στο 2010. Να κοιτάτε τη σελίδα μας http://www.cooperinc.music.com/ , για ανακοινώσεις συναυλιών, ειδήσεις και βιντεοκλίπ.
Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες φαν σας και στους Έλληνες φαν του hard rock fans γενικά.
John: Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία, να συστηθούμε στους Έλληνες φαν του ροκ. Τσεκάρετε τη μουσική μας και διαδώστε το μήνυμα. Ίσως μια μέρα θα έχουμε την ευκαιρία να έρθουμε στην χώρα σας και να δώσουμε κάποιες συναυλίες.
Hans: Έχω έρθει στην Ελλάδα: στην Κέρκυρα. Έμαθα υποβρύχια κατάδυση γύρω από αυτό το πανέμορφό νησί, και εντυπωσιακή ιστορία (για όλη την χώρα σας). Γνωρίζω ότι είναι αδύνατο για όλους εσάς, αγόρια και κορίτσια, να πάρετε ένα αεροπλάνο και να πεταχτείτε σε κάποια συναυλία σας, αλλά πόσο cool θα ήταν, αν μπορούσαμε να έρθουμε και να σας σερβίρουμε κάποιο ωραίο σαγανάκι made by Cooper Inc. Saganaki; Ενδιαφέρεστε; Πείτε μας, να ξέρουμε, εντάξει;
Συνέντευξη στον Φώτη Μελέτη
Επιμέλεια Δήμητρα Μανδάλου

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΣ - "Αντιστέκομαι"

Η τέταρτη δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Δημητράκα είναι γεγονός. Οι πιο πολλοί γνωρίζουμε τον Δ.Δημητράκα σαν ένα εξαιρετικό ντράμερ σε συγκροτήματα που έγραψαν την δική τους ξεχωριστή ιστορία στην ελληνική ροκ σκηνή όπως οι ΡΙΦΙΦΙ, T.V.C, ΣΥΜΜΟΡΙΑ, ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΕΙ, SCHMETTERLING και φυσικά οι θρυλικοί πλέον PANX ROMANA.
Το άλμπουμ ονομάζεται “Αντιστέκομαι” και τα έντεκα τραγούδια του διακρίνονται κυρίως για τις εμπνευσμένες μελωδίες, τις άρτιες συνθετικές ιδέες, τους εκπληκτικούς στίχους και φυσικά την ιδιαίτερη αλλά άψογη ερμηνευτική απόδοση του Δ.Δημητράκα.
Σημαντική και καθοριστική συμβολή είναι εκείνη του Νίκου Κατσιπόδη(Ριφιφί) που βοήθησε με ωριμότητα και ταλέντο τόσο συνθετικά, στιχουργικά αλλά και κιθαριστικά σε όλο το δίσκο. Τώρα στα τραγούδια, εκείνα που μας άρεσαν ιδιαίτερα ήταν το “Eξουσία” όπου φαίνονται οι επιρροές από τους POLL, το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ όπου διακρίνεται η πιο σκληρή ηχητικά άποψη του δημιουργού. Το κομμάτι “Κόντρα στη Κόντρα” είναι από τα αγαπημένα μας λόγω της εκπληκτικής κιθαριστικής μελωδίας κάτι που ισχύει και για το τραγούδι “O Κανένας”.
Φοβερό κομμάτι είναι και το “Λόγια του Αέρα” στο οποίο τραγουδά η υπέροχη Θέλμα Καραγιάννη ενώ το ανατριχιαστικό “Α ρε σποράκο” είναι αφιερωμένο σε μία νέα ψυχή που έφυγε νωρίς από τη ζωή.
Επίσης η στιχουργική δύναμη του άλμπουμ είναι κάτι που λείπει έντονα σήμερα από την ελληνικά ροκ συγκροτήματα και ευτυχώς στο “Αντιστέκομαι” ο στίχος έχει τον πρώτο ρόλο.
Αξίζει επίσης να αναφέρουμε και τους υπόλοιπους μουσικούς του άλμπουμ που είναι:
Γιώργος Κουταλιέρης - ηλεκτρικές/ακουστικές κιθάρες
Χρήστος Αρμένης - πλήκτρα
Γιώργος Καλαμούτσος - μπάσο
Λυκούργος Γράνης - τύμπανα
Νίκος Κατσιπόδης - ακουστικές κιθάρες.
Συνολικά μιλάμε για ένα αρκετά καλό δίσκο που όσοι λένε ότι αγαπάνε το ελληνικό ροκ οφείλουν να τιμήσουν το συγκεκριμένο άλμπουμ και να ανακαλύψουν με ρομαντισμο τις υπέροχες μελωδίες του Δημήτρη Δημητράκα.
Φώτης Μελέτης

Οι αποκαλύψεις των Darkology

Με αφορμή την εξαιρετική πρώτη δουλειά των DARKOLOGY, η οποία φέρει τον τίτλο “Altered Reflections” το rockway.gr ήρθε σε επαφή με τον κιθαρίστα του σχήματος Michael Harris, ο οποίος, στη συνέντευξη που ακολουθεί, μίλησε για την ιστορία του σχήματος, για τους στίχους των τραγουδιών τους, ενώ μας αποκάλυψε ότι έχουν ήδη ξεκινήσει να ετοιμάζουν τον επόμενο δίσκο τους.


Για αρχή θα ήθελα να μας παρουσιάσετε τα μέλη της μπάντας και να μας πείτε τι σας έκανε να ενώσετε τις δυνάμεις σας προκειμένου να φτιάξετε ένα νέο σχήμα.
Οι DARKOLOGY αποτελούνται από τον Sundown στα φωνητικά, τον Mike Neal στο μπάσο, τον αδερφό μου Brian Harris στα τύμπανα και εμένα (Michael Harris) στην κιθάρα. Ανάμεσα στον αδερφό μου και εμένα υπήρχε ανέκαθεν μια καλή χημεία. Με τον Mike παίζαμε μαζί από το λύκειο. Όταν ακούσαμε τον Sundown λατρέψαμε τη φωνή του ενώ ανακαλύψαμε ότι υπήρχε μια ιδιαίτερη χημεία και με αυτόν. Είμαστε όλοι metalheads με μια περίεργη αίσθηση του χιούμορ.
Η μπάντα δημιουργήθηκε το 2004 αλλά ο δίσκος σας κυκλοφόρησε μόλις φέτος, πέντε χρόνια μετά. Που οφείλεται αυτή η καθυστέρηση;
Η επαφή με τον Sundown έγινε το 2007, οπότε αν σκεφτείς ότι έπρεπε να ηχογραφήσουμε τα φωνητικά, να κάνουμε τη μίξη και το mastering, να βρούμε ένα συμβόλαιο καθώς και να περιμένουμε 8 με 9 μήνες για να κυκλοφορήσει ο δίσκος, νομίζω ότι δεν τα πήγαμε άσχημα!
Πες μας πως διαλέξατε το όνομα του συγκροτήματος αλλά και τι ακριβώς σημαίνει.
Ο Mike, ο Brian ψάχναμε για αρκετό καιρό να βρούμε ένα όνομα μέχρι να καταλήξουμε στο DARKOLOGY. Απλώς μας ακούγεται cool και επειδή ο όρος –ology χρησιμοποιείται ως κατάληξη στα ονόματα πολλών επιστημών μπορούμε να πούμε ότι σημαίνει η επιστήμη της σκοτεινής μουσικής. Τουλάχιστον αυτή την ερμηνεία δίνουμε εμείς.
Απ’ όσο ξέρω το “Altered Reflections” έχει λάβει μόνο εξαιρετικές κριτικές. Το περιμένατε κάτι τέτοιο; Πως αισθάνεστε για αυτό;
Από την αρχή είχαμε ένα καλό προαίσθημα για το δίσκο και ήμασταν αρκετά αισιόδοξοι, ειδικά όταν ηχογραφήσαμε τα φωνητικά του Sundown.
Κατά τη γνώμη μου η μουσική σας μπορεί να περιγραφεί ως ένα μίγμα κλασικών και μοντέρνων metal ήχων με αρκετά progressive στοιχεία. Εσύ πως θα περιέγραφες τη μουσική που παίζετε;
Θα έλεγα ότι έδωσες έναν ακριβή ορισμό. Το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω ότι έχουμε αρκετές μελωδίες.
Μπορείς να μας πεις είναι οι επιρροές σας;
Ο καθένας από μας έχει διαφορετικές επιρροές, οι οποίες δεν είναι πάντα εμφανείς στη μουσική μας. Πάντως θα έλεγα ότι οι DARKOLOGY είναι μια μίξη μεταξύ Black Sabbath, Judas Priest, Iron Maiden και Rush.
Όταν γράφετε ένα καινούργιο κομμάτι, πόσο δύσκολο είναι να καταλήξετε σε ένα αποτέλεσμα, το οποίο να ικανοποιεί όλους;
Κάθε συνεργασία είναι δυνατή σε μια μπάντα, αρκεί όλα τα μέλη να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι χρειάζεται κάποιου είδους συμβιβασμό. Προσωπικά προτιμώ να γράφω το υλικό μόνος μου, και είμαι ο υπεύθυνος για το περισσότερο υλικό που ακούτε στο “Altered Reflections”. Παρόλα αυτά ανυπομονώ πραγματικά να συνεργαστώ με τα υπόλοιπα μέλη για τα τραγούδια του δεύτερου album των DARKOLOGY, καθώς πιστεύω ότι όλοι έχουν κάτι σημαντικό να προσφέρουν.
Πες μας κάποια λόγια για τους στίχους σας.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των στίχων έχουν fantasy και sci-fi περιεχόμενο.
Θα σου περιγράψω με τι καταπιάνεται το κάθε τραγούδι:
VIOLENT VERTIGO: ένας μαχητής του διαστήματος, από τον πλανήτη Hydrus 7 κατατροπώνει τους εχθρούς του.
I BLEED: Πραγματεύεται την οδύνη που νιώθει κάποιος εξαιτίας του χαμού ενός αγαπημένου προσώπου.
DARK ENERGY: Ένας παράξενος “γάμος” της αόρατης ενέργειας, η οποία πρέπει να υπάρχει σύμφωνα με την κοσμολογική σταθερά του Einstein, και της αόρατης ενέργειας, η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα της ΔΥΝΑΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ.
NOBOT: Έχει να κάνει με μια φουτουριστική μηχανική φυλή, η οποία εξελίσσεται και απειλεί την ανθρωπότητα. Στο μακρινό μέλλον, ένα σύνολο από “ανθρωποειδή” ρομπότ, τα οποία έχουν κατασκευαστεί από ανθρώπους, έχουν ως σκοπό να αναλαμβάνουν αποστολές υψηλού κινδύνου για τον αμερικάνικο στρατό. Αρκετά χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος υπήρξαν κάποιες επιπλοκές, καθώς οι μεταλλικοί “φίλοι” μας υπέκυψαν στο μοναδικό συναίσθημα, για το οποίο δεν έπρεπε να είχαν προγραμματιστεί: τον ανθρώπινο εγωισμό. Εξαιτίας αυτού δημιούργησαν μια “σιωπηλή συνωμοσία” με σκοπό να καταλάβουν τους δημιουργούς τους. Χρησιμοποιώντας την επιστημονική γνώση και την “ανθρώπινη διαίσθηση”, την οποία είχαν προγραμματιστεί να έχουν, κατέσχεσαν τη μοριακή δομή και το DNA των ανθρώπων προκειμένου να δημιουργήσουν μεταλλάξεις πέρα από κάθε ανθρώπινη λογική, με σκοπό να γίνουν πιο άνθρωποι από τους ανθρώπους.
Ως εκ τούτου έγιναν NOBOTS: η νέα κυρίαρχη φυλή.
EYES OF ARGUS: Ο σχιζοφρενής και με πολλές προσωπικότητες Argus, μένει μουσικά παράφρων για σχεδόν 6 λεπτά.
AURA OF XHAD: Ένα φανταστικό τάγμα φαντασμάτων κάνει επιδρομές σε πόλεις και μετά εξαφανίζεται, αλλά ο μάγος Xhad τους αφανίζει με ένα ξόρκι.
ALONE: Έχει ως θέμα την αυταπάτη του εσωτερικού φόβου, τα παιχνίδια με το μυαλό, το φόβο για το σκοτάδι κλπ.
REVITALIZE: Βγές έξω από το κουτί σου και βρες κάτι ενδιαφέρον να κάνεις.
TRANCE OF THE GORGONS: Είναι βασισμένο στο μύθο των 3 αδελφών Γοργόνων, και κυρίως της Μέδουσας, και χρησιμεύει ως μια προειδοποίηση για όλες τις διαβολικές “γυναίκες” , οι οποίες τελικώς συναντούν τον “Περσέα τους” και ανακαλύπτουν ότι “ο καθρέφτης κοιτάει πίσω”.
Πες μας ποια είναι τα άμεσα σχέδια σας. Θα υπάρξει κάποια περιοδεία για την προώθηση του δίσκου;
Προς το παρόν συζητάμε τις λεπτομέρειες αλλά σίγουρα θα υπάρξουν κάποιες συναυλίες, ενώ έχουμε ήδη ξεκινήσει να δουλεύουμε στο υλικό για το δεύτερο δίσκο.
Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες μεταλλάδες.
Οι DARKOLOGY πραγματικά εκτιμούν την υποστήριξη σας στο “Altered Reflections” αλλά και για το metal γενικότερα. Η επίσημη σελίδα μας darkology.com θα είναι έτοιμη σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα. Στο μεταξύ τσεκάρετε τη σελίδα μας στο myspace www.myspace.com/darkologymetal

Συνέντευξη στο Δημήτρη Καρβούνη
Επιμέλεια Δήμητρα Μανδάλου

SHADOW GALLERY - "Digital Ghosts"

Μπορεί το μακρύ ταξίδι των σπουδαίων Αμερικάνων να αρχίζει από την δεκαετία του ΄80, αν και το πρώτο τους άλμπουμ το κυκλοφόρησαν το 1992 όμως οι αγαπημένοι μας SHADOW GALLERY καταφέρνουν να μας συγκινούν ακόμη με το εξαιρετικό prog-metal που συνεχίζουν να παίζουν με τρομερό πάθος. Όσοι ασχολούνται με το… είδος γνωρίζουν πολύ καλά το ποιοτικό μέγεθος της μπάντας και πόσο καλοί συνθέτες και δημιουργοί είναι, συν ότι είναι και φοβεροί στα εκετελεστικά τους καθήκοντα.
Το κτύπημα της μοίρας όμως το 2008 ήταν πολύ άσχημο αφού η φωνή του γκρουπ ο καταπληκτικός Mike Baker έφυγε πρόωρα από τη ζωή και άφησε ανεξίτηλα τα δικά του μοναδικά σημάδια στα τραγούδια του γκρουπ.
Ευτυχώς οι SHADOW GALLERY στάθηκαν όρθιοι από αυτό το κτύπημα και μπήκαν στο στούντιο και έγραψαν ένα υπέροχο άλμπουμ το "Digital Ghosts" με τρομερές prog μελωδίες και άρτιες ενορχηστρωτικές δομές.
Τα φωνητικά αυτή τη φορά αναλαμβάνει ο Brian Ashland και τα πάει ομολογουμένως πολύ καλά και με σύμμαχο τις σούπερ μεταλλικές κιθάρες πετυχαίνουν το σκοπό τους να κρατήσουν το πήχη ψηλά και να μας παρουσιάσουν ένα πανέμορφο άλμπουμ κάτι που το βοηθάει ακόμη περισσότερο και η κρυστάλινη παραγωγή του.
Σίγουρα είναι αδικημένοι από το κοινό οι SHADOW GALLERY για αυτό φροντίστε όσοι δεν τους γνωρίζετε να τους ανακαλύψετε άμεσα!
Φώτης Μελέτης

Mία μαγική βραδυά με τους CALLISTO

Λοιπόν…μερικές φορές ψάχνεις να βρεις τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψεις ένα γεγονός όπως για παράδειγμα την συναυλία των Φιλανδών CALLISTO..και ξαφνικά δεν βρίσκεις λόγια. Ναι!

Είναι από τα γεγονότα που χαίρεσαι πραγματικά, και που σίγουρα αισθάνεσαι από τους τυχερούς που ήσουν εκεί.

Δύο βραδιές βρέθηκαν κοντά μας οι CALLISTO ,22 και 23 Νοεμβρίου...2 βραδιές γεμάτες από πεσιμιστικές μελωδίες και σκωτεινά χρώματα.

Η συναυλία της Δευτέρας ξεκίνησε λίγο πριν τα μεσάνυχτα και αφού είχαν προηγηθεί τα ελληνικά σχήματα, GOOD LUCK WITH THE BOMBS’και YELLOW DEVIL SAUCE με πάρα πολύ καλή παρουσία.

Ενώ είχα ήδη πληροφορηθεί για την λιγοστή προσέλευση του κόσμου την Κυριακή, έλπιζα κάτι καλύτερο.. όμως χωρίς τις κατάλληλες ενημερώσεις τα ευχολόγια δεν κάνουν κάτι από μόνα τους!

Η συναυλία της Δευτέρας φάνηκε σαν να ήταν πραγματικά ένα ραντεβού της μπάντας με τους fans τους και τους καλούς τους φίλους! Για μας που ήμασταν εκεί ήταν υπέροχα και το ευχαριστηθήκαμε. Για την μπάντα όμως;

Επιμένω πως αν δεν στηρίξουμε τις μπάντες με την παρουσία μας στα live ,σε λίγο καιρό θα μας κουνάνε μαντίλια από μακριά και τότε πάλι κάτι θα έχουμε να σιχτιρίζουμε.
Ένα φοβερά γεμάτο set list με :
IN SESSION
LIMB; DIASPORAS
RULE THE BLOOD
COVENANT COLOURS

WHERE THE SPIRITS TREAD
PROVIDENCE’
DEAD WEIGHT’
STASIS’
WORMWOOD
FOLKSLAVE
THE FUGITIVE
Οι CALLISTO πάνω στην σκηνή και με τον prog-post metal ήχο τους είναι κάτι το απερίγραπτο. Το πόσο ‘δεμένοι’ και συγκεντρωμένοι ήταν σε άφηνε άναυδο. Δώσανε τον καλύτερο τους εαυτό πιστεύω, και αυτό κάνει τις πολύ καλές μπάντες ,αξιόλογες και αξιοσέβαστες!

Είμαι σίγουρη πως όταν γίνουν πολύ γνωστοί με την έννοια της δημοσιότητας πάντα, (γιατί οι ‘ψαγμένοι’ fan στο underground, τους ξέρουν καλά!), τότε θα κλείνουμε τα εισιτήρια από.. ’χτές’!

Με λίγα λόγια ήταν μια φανταστική συναυλιακή νύχτα, με καλό ήχο, αλλά πολλές ηχητικά άσχημες παρεμβολές από κάποιους στον χώρο που δεν σεβάστηκαν ούτε την μπάντα , ούτε τους υπολοίπους που πήγαν εκεί για να το ζήσουν.

Και τι εννοώ; Την ώρα που έπαιζαν οι CALLISTO το ‘Wormwood’, ένα θεσπέσιο κομμάτι το οποίο σε κάποιο σημείο σχεδόν κοπάζει τελείως,, και εκεί αρχίζει η μαγεία για την προσμονή του ‘ξεσπάσματος’, ακούγονται από πίσω κάποιοι καθήμενοι σε σκαμπό στο μπαρ να χασκογελάνε και να λένε ένα κάρο ανοησίες, και βέβαια κρεμάστηκαν και ακούστηκαν γιατί δεν είχαν καμία επαφή με την συναυλία και βέβαια τους έκραξε ο κόσμος και πολύ καλά έκαναν!

Και αν δεν το έχω πει. .μην μπερδεύεται τα καφενεία με τους συναυλιακούς χώρους.. γι’ αυτό και θα καταλήξουμε να βλέπουμε πια τις μπάντες σε φωτογραφίες ή όποιος μπορεί θα ταξιδεύει έξω.

Οι CALLISTO για μένα είναι ήδη μια μπάντα φτασμένη.. με τα δικά της ύφη και ιδιώματα και τον δικό της χαρακτηριστικό ήχο. Απίστευτοι μουσικοί και πολλοί καλοί φίλοι και άνθρωποι! Οι CALLISTO ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για την χρονιά που φεύγει.. σας ευχαριστούμε παιδιά και καλή τύχη!
Ελενη Λιβεράκου

WINGER - Live dvd

Μπορεί οι μεγάλες δόξες για τους WINGER να αποτελούν οριστικό παρελθόν όμως στο DVD που κυκλοφόρησαν αποδεικνύουν ότι εκτός από σπουδαίους μουσικούς είναι και μια άκρως καταπληκτική "επαγγελματική" μπάντα.
Ο Kip Winger (μπάσο, φωνή) παρέα με τους Reb Beach και John Roth στις κιθάρες και Rod Morgenstein στα ντραμς γοητεύουν τους οπαδούς τους στο live dvd που κυκλοφόρησαν από την αμερικάνικη τουρνέ που έκαναν το 2007.
Στο dvd περιέχονται όλες οι παλιές μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος όπως τα "Can't get enough", "Seventeen", "Hungry", "Easy come easy go" αν και οι WINGER μετά την επανασυνδεσή τους κινούνται σε πιο progressive κατευθύνσεις κατί που φάινεται έντονα και στα live τους αλλά και στο τελευταίο τους album.
Επίσης στο dvd θα δείτε τρομερά solos από τους μουσικούς του γκρουπ ενώ οι εκτελέσεις των τραγουδιών "You are the saint, i am the sinner" και "Headed for a Heartbreak" είναι όλα τα λεφτά...
Οι φίλοι του αμερικάνικου ήχου μπορούν να επενδύσουν άφοβα.
Φώτης Μελέτης