THE DAMNATION PROJECT (demo)

Η αλήθεια είναι πως πολλές είναι οι φορές που η ίδια η ζωή μου απέδειξε πως ότι συμβαίνει δεν είναι και πολύ στην τύχη αλλά ούτε επαφίεμαι και στις συμπτώσεις, παρά μόνο με αποδείξεις. Το πόσο τώρα έχει σχέση η εμπλοκή των Πολωνών RIVERSIDE με τους THE DAMNATION PROJECT…έχει την ιστορία του.!
Οι THE DAMNATION PROJECT είναι κάτι καινούργιο, κάτι πολύ φρέσκο και πολύ προοδευτικό, με την ακριβή έννοια της λέξης. Με έδρα τους την Αθήνα , ξεκινούν με το όνειρο και την ελπίδα της αναγνώρισης και πολύ καλά κάνουν, γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ ‘ωραία’ τυπάκια, ‘γράφουν’ κιόλας. Και γράφουν καλά! Όχι μουσική ‘τύπου’…κάπως, αλλά πολύ καλούς και ενδιαφέροντες prog ήχους. Και η αλήθεια είναι- όπως συχνά αναφέρουμε στον μουσικό κύκλο- πως ‘δεν ανακάλυψαν τον τροχό’, αναμφίβολα όμως έχουν τον τρόπο και τις γνώσεις να σε ‘μεταφέρουν’ λιγάκι πιο κάτω.

Οι THE DAMNATION PROJECT δεν κρύβουν τις επιρροές τους, είναι τίμιοι και με γνώμονα τις ηλικίες και τις γνώσεις τους συναντάμε κάτι εξαιρετικό για την ελληνική αλλά αγγλόφωνη prog σκηνή. Οι πρώτοι τους πειραματισμοί θα ξεκινήσουν μόλις πριν 5 μήνες και ακριβώς πριν 2 μήνες θα μιξάρουν κιόλας 7 κομμάτια. Το ότι υπάρχει ήδη πολύ υλικό έτοιμο για το επερχόμενο άλμπουμ είναι στα συν. Το demo είναι εδώ και είναι πραγματικότητα. Μέσα στο οποίο τα 4 αυτά κομμάτια θα σε γοητεύσουν. Είναι μεστά, δυνατά, πολύπλοκα και απλά, αλλά πάνω απ’ όλα σε ρουφάνε να τα ακούσεις.

Πολύ όμορφοι prog ήχοι με πολλές υποσχέσεις, για προσμείξεις συμφωνικών ενορχηστρώσεων και folk αναμείξεων. Μια μικρή ιδέα για το τι μπορείς να ακούσεις.. ‘WHITE MISERY’ / κομμάτι ορόσημο της μπάντας, ότι αφορά την κατάρριψη στον παρόντα τρόπο ζωής, το κυνήγι του χρήματος, της χλιδής, της άνεσης, της ύλης. ‘FEARLESS’ / ο εσωτερικός πόλεμος έως ότου ξεπεραστεί ο φόβος για την ζωή. ‘ODYSSEY’ / η πραγματική , ζωντανή οδύσσεια 2 ανθρώπων που στην ζωή που βιώνουν καθημερινά, τους γίνεται στοιχειό και τους καταδιώκει ώσπου τελικά η συνάντηση και η λύτρωση θα έρθει στην μετά θάνατον συνύπαρξη. ‘ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΠΟΘΟΙ’ / ένα κατ’ εξοχήν δημιούργημα του Αγαθοκλή Μπακάρου, για όλα αυτά που έρχονται, πλησιάζουν και φεύγουν, ελπίδες και προσδοκίες…παρόν και μέλλον. Τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε; Μα το άλμπουμ. Με λίγη ακόμα πίστη, και πολύ δουλειά όλα είναι εφικτά, γιατί το σίγουρο είναι ότι όρεξη και έμπνευση υπάρχει. Μήπως δεν είναι και τυχαία η πρόταση που τους έγινε πριν λίγες μέρες να παρευρεθούν στο Baarlo/Holland στο progpower Europe 2010;

Ας δώσουμε λοιπόν λίγα ακούσματα πάρα πάνω στους THE DAMNATION PROJECT όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί το ‘έχουν’…και αν μη τι άλλο είναι αξιοπρεπείς.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΚΔΕΚΗΣ / φωνή, κιθάρα
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΚΑΝΗΣ / πλήκτρα
ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ ΜΠΑΚΑΡΟΣ / Τύμπανα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ / μπάσο, φωνή
www.myspace.com/thedamnationproject
ΕΛΕΝΗ ΛΙΒΕΡΑΚΟΥ

TREAT - "Coup de Grace"

Τι θα γίνει επιτέλους με όλες αυτές τις σουηδικές melodic hard rock μπάντες, που μονοπωλούν εδώ και δεκαετίες τη δισκοθήκη μας; Έχουν κάνει ρεζίλι την υπόλοιπη melodic hard rock μουσική υφήλιο ή μου φαίνεται; Ο λόγος αυτή τη φορά για τους TREAT και την τελευταία κυκλοφορία τους, “Coup de Grace”, οι οποίοι μετά από 25 χρόνια από το πρώτο δυναμικό ντεμπούτο τους, ονόματι “Scratch and Bite”, είδαν το φως το αληθινό!
Αλλά ας αφήσουμε τον κ. Anders Wikstrom, κιθαρίστα και κύριο συνθέτη της μπάντας να μας εξηγήσει λεπτομερέστερα:
“Έχουν περάσει 25 χρόνια δημιουργίας (στο κουρμπέτι, με άλλα λόγια). Από την πρώτη μέρα ήξερα ότι υπήρχε αυτό το άλμπουμ μέσα μας. Οι ιδέες βρίσκονταν εκεί. Το όραμα.
Αλλά μας πήρε τόσο πολύ χρόνο για να βρούμε τα κατάλληλα εργαλεία και να το κάνουμε πραγματικότητα. Χρειάστηκαν 5 άλμπουμς, εκατομμύρια μίλια στον δρόμο, 13 χρόνια διαλείμματος και μια ολοκαίνουργια προοπτική ζωής για να το βρούμε. Σε μια απόπειρα ανασκόπησης φαίνεται σαν οτιδήποτε κι αν κάναμε από τότε που σχηματίσαμε τη μπάντα να μας έσπρωχνε σ’ αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση. Φυσικά δεν το γνωρίζαμε τότε, αλλά εκεί σκοπεύαμε όλο αυτόν τον καιρό”.
“Αυτό το άλμπουμ είναι μια κατάθεση/δήλωση για το ποιοι είμαστε σήμερα. Είμαστε μεγαλύτεροι (σε ηλικία εννοεί, έτσι; όχι ότι καβάλησε το καλάμι ο άνθρωπος)... ναι, ίσως ακόμα και σοφότεροι. Κοιτάμε τις ζωές μας και τον κόσμο γύρω μας με διαφορετικό τρόπο. Ήθελα αυτό να αντανακλάται στους στίχους μας. Εννοώ ότι είμαστε όλοι πατεράδες πια και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σ’ έναν κόσμο που βρίσκεται σε αναβρασμό" (χαμό!, θα πρόσθετα εγώ)
"Αυτή η δουλειά ήταν ένα φυσικό επόμενο. Άλλωστε η ζωή είναι τόσο πιο πολλά από rock ’n’ roll όλη τη νύχτα και party κάθε μέρα (εμμμ, δεν ξέρω, Anders, νομίζω ότι οι KISS θα διαφωνούσαν σοβαρά μαζί σου πάνω σ’ αυτό!) Αυτό είναι το χνάρι μας στην ιστορία του rock'n'roll. Μπορούμε περήφανα να πούμε ότι αυτό είναι το άλμπουμ που θα θέλαμε να δείξουμε στα εγγόνια μας!”
Αυτό που δεν διευκρίνισε ο κ. Anders Wikstrom, και που εγώ θα ήθελα πολύ να μάθω, είναι γιατί διάλεξαν τον τίτλο “Coup de Grace” (Χαριστική Βολή) για το συγκεκριμένο άλμπουμ. Χαριστική βολή ποιου σε ποιον; Της μπάντας στους οπαδούς της (του στυλ σάς βγάζουμε απ’ τη μιζέρια σας) ή της μπάντας στην ίδια τη μπάντα (κοινώς μουσική αυτοκτονία); Ή μήπως πρόκειται για τη χαριστική βολή που δίνουν σε όλους μας (διάσημους και κοινούς θνητούς) τα τελευταία χρόνια οι παγκόσμιες αποκαλύψεις πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διαφθοράς;
Τελικά οι μόνοι που μπορούν να δώσουν απάντηση σ' αυτή την ερώτηση είσαστε μόνο εσείς. Ούτε η μπάντα, αλλά ούτε κι εγώ. Εσείς, οι οπαδοί, οι καταναλωτές, οι ψηφοφόροι! (συγγνώμη, παρασύρθηκα!)
Αν παρ' όλα αυτά, κάποια στιγμή (λέω εγώ τώρα) θελήσετε και τη δική μου ταπεινή γνώμη: Εν κατακλείδι, ένα πολύ καλό, δεμένο άλμπουμ, διασκεδαστικό κάποιες στιγμές και άλλες συγκινητικό, νοσταλγικό αλλά και ρεαλιστικό, ρομαντικό αλλά και σκληροπυρηνικό (μέχρι και progressive στοιχεία έχει το μενού!). Ένα άλμπουμ όπου όλοι οι melodic hard rock οπαδοί θα βρουν κάτι που να τους αγγίξει!
Όταν βλέπεις πάντως σουηδικές hard rock μπάντες να νιώθουν την ανάγκη ν' αλλάξουν "φύλλο πορείας" και από party animals να γίνονται αφυπνιστές του σύγχρονου κόσμου, ε, τότε συνειδητοποιείς ότι ίσως τελικά τα πράγματα να είναι πολύ πιο σοβαρά εκεί έξω απ' ό,τι πίστευες! Μήπως αυτή είναι η απαρχή κάποιων γενικότερων αλλαγών; H δημιουργία ενός σημείου των... καιρών ίσως; Οι melodic hard rock μπάντες του υπόλοιπου κόσμου τι λένε για όλα αυτά; Έλα πάμεεεεε!!!
Tracklist:
1. Prelude - Coup de Grace, 2. The War Is Over, 3. All In, 4. Paper Tiger, 5. Roar, 6. A Life To Die For, 7. Tangled Up, 8. Skies of Mongolia, 9. Heaven Can Wait, 10. I'm Not Runnin', 11. No Way Without You, 12. We Own The Night, 13. All For Love, 14. Breathless
Line-Up:
Robert Ernlund: φωνητικά, Anders Wikstrom: κιθάρες και βοηθητικά φωνητικά, Jamie Borger: ντραμς, Nalle Pahlsson: μπάσο και βοηθητικά φωνητικά, Patrick Appelgren: πλήκτρα, κιθάρα και βοηθητικά φωνητικά.
Σοφία Ρεντούμη

GYPSY 83 - Soundtrack (2003)

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ...
Τι μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να ξεπεράσει τους φόβους, τα άγχη και τα τραύματα μιας ζωής; Μήπως η μουσική της STEVIE NICKS; (εδώ πέφτει η δική μου πρόποση!)

Η Gypsy (Sara Rue) είναι μια γυναίκα γύρω στα 25 που είναι ακόμα συναισθηματικά κολλημένη στην εφηβεία (υπάρχουν και χειρότερα, Gypsy, πίστεψέ με!), της οποίας η δουλειά σε ένα drive-through μαγαζί εμφάνισης φωτογραφιών δεν είναι κάτι άξιο αναφοράς και που το μόνο της ενδιαφέρον στη ζωή είναι η μουσική της ντίβας των FLEETWOOD MAC, STEVIE NICKS.

Η Gypsy έχει ξεπεράσει κατά πολύ τη συλλογή δίσκων του αγαπημένου της ειδώλου, ενώ λατρεύει να ντύνεται σαν κι αυτήν τραγουδώντας δυνατά τα τραγούδια της, αποδίδοντάς της με τον δικό της τρόπο φόρο τιμής εν ζωή. Ο μοναδικός φίλος της Gypsy είναι ο Clive (Kett Turton), ένας παράξενος γκοθάς έφηβος (ο οποίος βρίσκεται στη διαδικασία αποδοχής της ομοφυλοφιλίας του) που απολαμβάνει να περιφέρεται στα νεκροταφεία, όπου αυτός και η Gypsy μπορούν να τραγουδάνε και να απαθανατίζουν στην κάμερα του Clive τα αγαπημένα τους τραγούδια.
Μια μέρα, καθώς σερφάρει στο internet, ο Clive ανακαλύπτει μια ιστοσελίδα που διαφημίζει το "Night of 1000 Stevies" (πραγματικό event που διοργανώνεται κάθε Μάιο στη Νέα Υόρκη, μπορείτε να το τσεκάρετε εδώ http://www.mothernyc.com/stevie) σε ένα νάιτ κλαμπ της Νέας Υόρκης, στο οποίο κάθε μιμητής της Stevie είναι καλοδεχούμενος να τραγουδήσει προς τιμήν της και να διεκδικήσει ένα βραβείο. Ο Clive είναι πεπεισμένος ότι αυτό το event είναι κάτι που η Gypsy δεν πρέπει να χάσει, αν και έχουν μόνο 4 μέρες για να προετοιμάσουν το νούμερό τους και να ταξιδέψουν από το Sandusky του Ohio στο Μεγάλο Μήλο (Νέα Υόρκη). Εκτός αυτού η Gypsy έχει τα δικά της θέματα να λύσει ως αναφορά τη Νέα Υόρκη μια που εκεί είχε μετακομίσει η μητέρα της, Velvet, όταν εγκατέλειψε την οικογένειά της πολλά χρόνια πριν, για να κυνηγήσει το δικό της καλλιτεχνικό όνειρο.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους οι δύο φίλοι θα γνωρίσουν αρκετούς πολύχρωμους χαρακτήρες ανθρώπων οι οποίοι θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στην προσωπική τους ανάπτυξη. Αυτοί οι χαρακτήρες περιλαμβάνουν έναν σέξι Amish δραπέτη (Anson Scoville), μια αλκοολική, πρώην lounge τραγουδίστρια wannabe και νυν karaoke τραγουδίστρια μιας μικρής πόλης (η πολύ γνωστή και υπέροχα παράξενη Karen Black) και μια παρέα από απεχθή αγόρια μιας κολεγιακής αδελφότητας.
Το GYPSY 83 είναι η πρώτη ταινία του σκηνοθέτη Todd Stephens, μετά την τρομερή επιτυχία της ταινίας Edge of Seventeen (σας θυμίζει κάτι ο τίτλος;), η οποία έκανε πρεμιέρα το 2001 στο LA Outfest, ένα φεστιβάλ αφιερωμένο αποκλειστικά σε ταινίες με ομοφυλοφιλικά θέματα. Ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά στη σημείωσή του στο soundtrack: "Αφιερώνεται σε όλους τους τσιγγάνους (και τσιγγάνες εννοείται) που βρίσκονται στον μακρύ και με πολλές στροφές δρόμο του "ν' αγαπήσουν τον εαυτό τους γι' αυτό που είναι".
Ο άνθρωπος τα είπε όλα. Τι παραπάνω να πω εγώ από το ότι η ταινία είναι must και το σάουντρακ υπέροχο, με μια Sara Rue να δίνει ρεσιτάλ ηθοποιίας και τραγουδιού μαζί, μια Karen Black πραγματική απόλαυση για τ' αυτιά μας και γενικά ένα ροκ συνοθύλευμα καλής ποιοτικής μουσικής. Το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το "Voice So sweet" το οποίο έχει τραγουδήσει η ίδια και το οποίο ως Gypsy αφιερώνει στη μητέρα της. Ακούστε το και θα με θυμηθείτε!
Σημείωση: Κάπου διάβασα ότι o manager της Stevie Nicks δεν επέτρεψε να ακουστεί κανένα τραγούδι της στην ταινία (με τη δική της φωνή εννοείται). Αν αυτό αληθεύει τότε ένα μόνο έχω να πω, όσο κι αν τη λατρεύω: "Μεγάλο λάθος, Stevie!".
Tracklist επίσημου soundtrack:
1. "Pieces" (Claire Voyant), 2. "Talk to Me" (Diva Destruction), 3. "Doing the Unstuck" (The Cure), 4. "Walking in the Jungle" (Karen Black), 5. "Eccentricity" (Magenta), 6. "Nothing Special" (Mechanical Cabaret), 7. "Twenty-Four Years" (Claire Voyant), 8. "I Want a Lip" (Karen Black), 9. "Severance" (Bauhaus), 10. "Dilaudid" (Postponed) (Velvet Acid Christ), 11. "Suffer in Silence" (Apoptygma Berzerk), 12. "Iolite" (Francis A. Preve Remix) (Claire Voyant), 13. "Voice So Sweet" (Sara Rue)
Tracklist ακυκλοφόρητου soundtrack:
- Crystal Sea (Che Zuro)
- Crystal Sea (Sara Rue & John Doe)
- Talk to Me (Sara Rue)
- Turn up the Radio (Autograph)
- When Sunny Gets Blue (Karen Black)
- I'm Too Sexy (Frat Boys)
- Country Road Show (John Reed Kekar)
- Surround You With Love (PJ Laquerica)
Σοφία Ρεντούμη

ΟΙ METALLICA, SLAYER, MEGADETH ΚΑΙ ANTHRAX ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Όλα τα Ελληνικά sites, blogs και forum εδώ και μερικούς μήνες, έχουν πλημμυρίσει από φήμες για μια πιθανή εμφάνιση των “BIG FOUR” στη χώρα μας.
Η DiDi Music / Big Star Promotion, επίσημα πια, επιβεβαιώνει ότι τηνΠέμπτη 24 Ιουνίου 2010 στο Terra Vibe Park θα εγκαινιαστεί έναςνέος θεσμός που θα συνταράσσει τα καλοκαίρια μας: το Sonisphere Festival!!
Για πρώτη φορά στη χώρα μας, το Sonisphere Festival, σε μία μόνο μέρα, θα παρουσιάσει ένα line up που θα σας μείνει αξέχαστο!!!
Οι Big Four - METALLICA, SLAYER, MEGADETH και ANTHRAX - θα εμφανιστούν μαζί για πρώτη φορά στην ιστορία, και μαζί με τους Stone Sour, Mastodon, και Bullet For My Valentine, θα προκαλέσουν ακόμα και στο πιο απαιτητικό κοινό, φρενίτιδα ενθουσιασμού!
Ο LARS ULRICH των METALLICA σχολιάζει την ιστορική ανακοίνωση:"Ποιος θα το περίμενε, ότι 25 χρόνια μετά το ξεκίνημα της, οι big 4 της thrash metal όχι μόνο ζουν και βασιλεύουν, αλλά τώρα θα παίξουν και μαζί για πρώτη φορά... what a mindfuck! Bring it on!"
“Ήταν η ώρα να συμβεί κάτι τέτοιο,” λέει ο KERRY KING των SLAYER. “και η ώρα για τους fans να πάρουν επιτέλους αυτό που θέλουν. This is fucking awesome.”
Ο κιθαρίστας των ANTHRAX, ο SCOTT IAN, συμφωνεί σχολιάζοντας το μέγεθος της ανακοίνωσης.
“Ο κόσμος συζητάει από το 1984 για να παίξουν μαζί αυτά τα τέσσερα συγκροτήματα. Αυτό είναι είκοσι έξι χρόνια προσδοκίας!!! Και το θέμα είναι δεν πιστεύω ότι απλώς θα ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους αλλά θα τις «σμπαραλιάσουμε»!! Καμία άλλη τετράδα συγκροτημάτων με τέτοια επιρροή δεν το έχει κάνει αυτό ποτέ. Φαντάζεστε αν οι Beatles, οι Stones, οι The Who και οι Zeppelin είχαν εμφανιστεί μαζί? Ή οι Sabbath, οι Priest, οι Maiden και οι Motorhead? Εντάξει, μπορεί να τα παραλέω αλλά ως fan, τόσο μεγάλο γεγονός νιώθω ότι είναι.”
Αυτά τα τέσσερα θρυλικά συγκροτήματα αναδύθηκαν από το υπόγειο thrash κίνημα για να κυριαρχήσουν στον metal κόσμο τη δεκαετία του 1980, πουλώντας εκατομμύρια άλμπουμ και γεμίζοντας στάδια ανά τον κόσμο. Οι γίγαντες του metal δεν έχουν μοιραστεί ποτέ τη σκηνή παρόλη την απαίτηση του κοινού. Αλλά στις 24 Ιουνίου 2010, οι METALLICA, SLAYER, MEGADETH και οι ANTHRAX θα ανέβουν στη σκηνή του Terra Vibe Park, για να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρα των headbangers της Ελλάδας.
“Είναι ευκαιρία ζωής για τους οπαδούς του Heavy Metal να δουν τα τέσσερα μεγαλύτερα συγκροτήματα του είδους στην Αμερικάνικη Ιστορία, μαζί, σε μια σκηνή” καταλήγει ο ηγέτης των MEGADETH, DAVE MUSTAINE. “Εάν έχουν μείνει κεφάλια στο τέλος του Φεστιβάλ που δεν έχουν κοπανηθεί, δεν ανήκουν εδώ.”
Έχοντας βραβευτεί ως το “Καλύτερο Νέο Φεστιβάλ” στα UK Festival Awards 2009 το SONISPHERE FESTIVAL προχωράει δυνατά με την ανακοίνωση του line up του και στην Ελλάδα το 2010.
Το SONISPHERE του 2009, μέτρησε τη συμμετοχή 300.000 fans σε έξι φεστιβάλ της ηπείρου, στην Ολλανδία, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Σουηδία, τη Φιλανδία, και τη Βρετανία. Επιδεικνύοντας ένα line-up που κάλυπτε πραγματικά ένα ευρύ φάσμα της ροκ μουσικής σκηνής, οι Metallica ως πρώτο όνομα, οδήγησαν μια πολυποίκιλτη συλλογή από συγκροτήματα, από χώρα σε χώρα συμπεριλαμβανομένων των Slipknot, Lamb Of God, Anthrax, Linkin Park, The Prodigy, The Hives και πολλούς άλλους, κάνοντας έτσι την εναρκτήρια περιοδεία τρομερά επιτυχημένη.
Το 2010 το SONISPHERE επεκτείνεται στην Ελλάδα και σε δέκα ακόμα χώρες.
Με ένα άκρως εντυπωσιακό line up, αυτό το επαναστατικό, πλανόδιο ροκ τσίρκο οδηγείται σε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία, καθώς καθιερώνει τη θέση του ως το ηγετικό ροκ φεστιβάλ του πλανήτη!
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το: http://www.sonispherefestivals.com/
Contact Promo Department: press@didimusic.gr; promo@didimusic.gr
Η προπώληση ξεκινά!
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου, ώρα 10:30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Η αρχική τιμή των εισιτηρίων γενικής εισόδου είναι 85€

Μετά την εξάντλησή τους η τιμή των εισιτηρίων γενικής εισόδου θα διαμορφωθεί στα 95€
Η τιμή των εισιτηρίων της διακεκριμένης θέσης είναι 150€
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
TICKET HOUSE
Αθήνα

Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς)

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 3608 366

Ωράριο ΛειτουργίαςΔευτέρα – Τετάρτη: 10:30 – 18:30Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή: 10:30 – 21:00Σάββατο: 10:30 – 16:00
Θεσσαλονίκη

Ticket House, Μητροπόλεως 102, Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 264880

Ωράριο Λειτουργίας - Δευτέρα με Παρασκευή: 10:30 – 14:00 & 17:30 – 20:30Σάββατο: 10:30 – 15:00
Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:http://www.ticketpro.gr/ http://www.tickethouse.gr/.

Για την αγορά εισιτηρίων μέσω internet ή μέσω πιστωτικής κάρτας υπάρχει επιβάρυνση 10%στην τιμή του εισιτηρίου

Τα αγαπημένα riffs του Slash

Σε σχετική ερώτηση που του έγινε, ο Slash απάντησε ποια είναι κατά τη γνώμη του τα 10 καλύτερα riffs όλων των εποχών.
Ακολουθεί η λίστα με τα σχόλια του Slash:
1. "Black Dog" - Led Zeppelin

"Νομίζω ότι αυτή είναι μια εμφανής επιλογή. Το κομμάτι είναι τεράστιο. Πραγματικά πολύ heavy".
2. "Over Under Sideways Down" - The Yardbirds

"Δε μπορείς παρά να αγαπήσεις τα blues στοιχεία σε αυτό το κομμάτι, ενώ πιστεύω ότι βγάζει και μια κακία. Μου αρέσει αυτό".
3. "Purple Haze" - Jimi Hendrix

"Το θεωρείς δεδομένο διότι το έχεις ακούσει τόσες φορές, αλλά έχει μια φοβερή δομή, σχεδόν τέλειο riff. Είναι μοναδικό, όσον αφορά στη δομή και στην τεχνική".
4. "More of that Jazz" - Queen

"Ο Brian May έγραψε φοβερά riffs σε ολη τη διάρκεια της καριέρας των Queen. Όταν άρχισα να παίζω κιθάρα το “Jazz” είχε μόλις βγει, και αυτό το τραγούδι μου έκανε μεγάλη εντύπωση".
5. "Life in the Fast Lane" - The Eagles

"Riff που σκοτώνει. Πραγματικά. Πρέπει να άκουσα αυτό το κομμάτι όταν πήγαινα ακόμη στο σχολείο".
6. "Disposable Heroes" - Metallica

"Αυτό είναι από το Master of Puppets, το οποίο είναι το κορυφαίο album των Metallica. Λατρεύω το ρυθμό και τους χρόνους σε αυτό, ενώ βγάζει και κάτι το κακό. Σα να ξέρεις ότι κάτι τρομερό θα συμβεί".
7. "Superstition" - Jeff Beck

"Ο ήχος που βγάζει το συγκρότημα από το wah wah και την παραμόρφωση έχει κάτι το funky, αλλά ροκάρει άγρια. Ένας από τους καλύτερους κιθαριστικούς rock ήχους όλων των εποχών".
8. "Show Your Love" - Van Halen

"Μερικές μπάντες καταφέρνουν και κυκλοφορούν ένα τέλειο ντεμπούτο, και ο πρώτος τους δίσκος είναι ενδεικτικός του μοναδικού τους ήχου. Οι Van Halen είναι ένα από αυτά τα συγκροτήματα. Είναι ωμό, είναι όμορφο και έχει μια πραγματική ενέργεια".
9. "Back in the Saddle" - Aerosmith

"Νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα πρώτα riffs που έμαθα να παίζω. Είναι ένα από τα πιο sexy και sleazy riffs που βγήκαν από την εποχή του Whole Lotta Love".
10. "I Want You (Shes So Heavy)" - The Beatles

"Είναι ταξιδιάρικο, είναι bluesy. Είναι ελαφρύ και μετά γίνεται πραγματικά βαρύ. Και όλα αυτά έγιναν επειδή καμία από τις δυο ξεχωριστές ηχογραφήσεις που είχαν κάνει δεν τους ικανοποιούσε, οπότε αποφάσισα να τις ενώσουν. Κλασικό".

GAMMA RAY - "To The Metal"

Το “To The Metal” είναι ο 10ος δίσκος της καριέρας των Gamma Ray, μια καριέρα που φέτος συμπληρώνει 20 χρόνια.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Kai Hansen και η εκάστοτε παρέα του έχουν κυκλοφορήσει από φοβερές δουλειές (πχ το “Land Of The Free”) μέχρι και κάποιες, για να το πω ευγενικά, όχι και τόσο καλές (πχ οι τρεις προηγούμενες δουλειές τους).
Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος: το “To The Metal” σε ποια κατηγορία ανήκει; Κατά τη γνώμη μου κάπου στη μέση. Σίγουρα δεν αντέχει τη σύγκριση με το Land Of The Free, άλλωστε κάτι τέτοιο θα ήταν άσκοπο, μιας και από τότε έχουν περάσει 15 χρόνια και πολλά έχουν αλλάξει στη μουσική. Από την άλλη το To The Metal βρίσκεται ένα-δυο σκαλοπάτια από τις τελευταίες δουλειές των Gamma Ray, αλλά μέχρι εκεί.
Ο δίσκος περιέχει κάποια πολύ καλά riffs και solos, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν αναπληρώνουν τη γενικότερη έλλειψη έμπνευσης. Μια έλλειψη που φαίνεται από τον τίτλο του δίσκου, τα θέματα με τα οποία ασχολούνται οι στίχοι, μέχρι το γεγονός ότι όποιος ακούσει το ομώνυμο κομμάτι και δεν του έρθει στο μυαλό το Metal Gods των Priest ή δεν έχει ακούσει ποτέ του Priest ή πρέπει να επισκεφθεί επειγόντως κάποιον ωριλά. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.
Το Land Of The Free ήταν επίσης πρώτος δίσκος, στον οποίο ο Hansen ανέλαβε και το ρόλο του τραγουδιστή. Τα 15 χρόνια που έχουν περάσει από τότε είναι ένα αρκετά σημαντικό χρονικό διάστημα, το οποίο δε θα μπορούσε να μην επηρεάσει την απόδοση του ως τραγουδιστής. Αν και αυτό δε νομίζω ότι θα ενοχλήσει ιδιαίτερα κάποιον, καθότι ο Hansen είναι πρώτα και κύρια κιθαρίστας, ο οποίος αναγκάστηκε να αναλάβει και τα φωνητικά, μετά την παραίτηση του Scheepers.
Στα θετικά σημεία πρέπει να προσμετρήσει η συμμετοχή του Michael Kiske στα φωνητικά του “All You Need To Know”, ο οποίος καταφέρνει για ακόμη μια φορά να δώσει μια νότα αισιοδοξίας με τη φωνή καμπάνα που έχει.
Συνοψίζοντας θα ήθελα να πω ότι το “To The Metal” χωρίς να είναι ο δίσκος που θα σε κάνει να θες να τον ακούς ξανά και ξανά, σίγουρα αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, η οποία οδηγεί μακριά από το τέλμα (ας μου επιτραπεί η λέξη) που βρίσκονταν οι Gamma Ray τα τελευταία χρόνια.
Καρβούνης Δημήτρης

BREAKDOWN - "Songs From the Early Years"

Άλλη μία ελληνική αγγλόφωνη hard rock μπάντα από το παρελθόν επανέρχεται με δυναμικό τρόπο. Ο λόγος για τους βετεράνους BREAKDOWN που είχαν ενεργή δράση κυρίως στη δεκαετία του ’80 με πολλές συναυλίες σε διάφορα ιστορικά ροκ clubs της εποχής(Tiffanys,Λήδρα). Η επανασύνδεση του συγκροτήματος γίνεται το 2006, και πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησαν το album “Songs From the Early Years” με 17 ακυκλοφόρητα δικά τους κομμάτια που είχαν συνθέσει από το 1977 έως το 1987 και ηχογραφήσει σποραδικά σε διάφορα στούντιο.

Οι λάτρεις του παραδοσιακού hard rock θα ενθουσιαστούν από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία αφού εδώ υπάρχουν όλα τα στοιχεία που πρέπει να έχει μία τέτοια μπάντα που υπηρετεί το συγκεκριμένο είδος. Πολύ καλή δουλειά στις κιθάρες και στα σόλα, δυνατές ερμηνείες και άψογες ενορχηστρωτικές μελωδικές δομές σε όλα τα τραγούδια ενώ η παραγωγή είναι άψογη παρά τα χρόνια που έχουν περάσει. Το album κυκλοφορεί από την AnazitisiRecords η οποία κάνει εξαιρετική δουλειά και ειδικεύεται σε ξεχασμένα διαμάντια του παρελθόντος και οι BREAKDOWN αφιερώνουν το άλμπουμ τους στον Νίκο Ηλιάδη (Nicky Loud) ντράμερ της μπάντας (1986-88) που έφυγε πρόωρα το 1989.
Φώτης Μελέτης

Σας ευχαριστούμε...

Είχαμε την υποχρέωση παρά τον ένα μόλις χρόνο παρουσίας μας και τα δύο πάρτι που είχαν προηγηθεί να κάνουμε κάτι πιο δυνατό και όμορφο για τον κόσμο που στηρίζει και αγαπάει το Rockway.gr. Οι κόποι ολόκληρης της χρονιάς μας έδωσε παραπάνω δύναμη για να συνεχίσουμε με περισσότερο μεράκι ενώ οι διάφορες ατυχίες που μας κτύπησαν δεν μας πτόησαν. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να κάνουμε ένα κλασικό αλλά δυνατό party(αν και καθημερινή ο κόσμος γέμισε το Revenge of Rock). Το χαλάζι και η σφοδρή κακοκαιρία της προηγούμενης ημέρας και η απεργία των οδηγών ταξί μας άγχωσε για την επιτυχία της συγκεκριμένης βραδιάς όμως ευτυχώς όλα κύλησαν ομαλά.
Οι δημιουργοί και οι συνεργάτες του Rockway.gr(e-zine, magazine,radio,blog) γιόρτασαν τον ένα χρόνο παρουσίας μαζί με δεκάδες αναγνώστες και φίλους που βρεθήκαν στο Revenge of Rock και με την σημαντική βοήθεια των εκπληκτικών 4BITTEN να ανοίγουν την υπέροχη βραδιά κατόρθωσαν να ανάψουν τα αίματα για τα καλά. Η μπάντα απέδειξε σε ένα φανταστικό δίωρο(!!!) εκρηκτικό live show ότι είναι οι κορυφαίοι εκπρόσωποι μας στη παγκόσμια hard rock σκηνή. Μαζί με κομμάτια από τον παρθενικό τους άλμπουμ “No More Sins” έπαιξαν με μοναδικό τρόπο διασκευές από Led Zeppelin, Black Sabbath, UFO, AC/DC, Whitesnake μέχρι Kingdom Come, KISS και Guns n’ Roses και έκαναν το κοινό να μείνει με ανοικτό το στόμα από το πάθος και την ενέργεια που μας μετέδωσε το γκρουπ. Tη διασκέδαση… του κοινού στη συνέχεια ανέλαβαν o πολύ καλός φίλος του Rockway.gr, Δημήτρης Σειρηνάκης(Rock Hard, MTV) μαζί με τον Φώτη Μελέτη στα decks του Revenge of Rock.
Το αποκριάτικο και κεφάτο κλίμα επικράτησε μέχρι το πρωί αφού συνεχίσαμε να ροκάρουμε με τραγούδια που αγαπήσαμε και έγραψαν την δική τους ιστορία. Οφείλουμε λοιπόν ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους φίλους και αναγνώστες του Rockway.gr που μας τίμησαν με την συμμετοχή τους αλλά και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους 4BITTEN, στο team του Revenge of Rock και στον Δ.Σειρηνάκη που μας βοήθησαν ώστε η βραδυά να γίνει ακόμη πιο εορταστική. Ραντεβού λοιπόν τώρα την άνοιξη για το επόμενο μεγάλο πάρτι του Rockway.gr.

GIANT - "Promise Land"

Αποτελούμενοι από τα αδέλφια Dann και David Huff, μαζί με τον έμπειρο jazz-rock πληκτρά Alan Pasqua και τον session μπασίστα από το Nashville, Mike Brignardello, οι GIANT σύντομα έγιναν, με την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ "Last of The Runaways" (Α&Μ Records, 1989), μία από τις πιο σεβαστές μπάντες-ορόσημο της melodic hard rock σκηνής. Μετά από αμέτρητες live εμφανίσεις η μπάντα ηχογράφησε το επόμενο άλμπουμ τους "Time to Burn" (Epic, 1991), ένα άλμπουμ που ακόμα θεωρείται κύρια πηγή έμπνευσης για πολλές melodic hard rock μπάντες του σήμερα.
Με την απότομη αλλαγή του μουσικού κλίματος και μετά από άλλη μια παγκόσμια περιοδεία χωρίς τον Pasqua οι GIANT διαλύθηκαν, με τα μέλη τους να ασχολούνται ξανά με διαφορετικά projects. Ειδικότερα ο τραγουδιστής και κιθαρίστας (μιλάμε για την τρομερή φωνή και τον καταπληκτικό κιθαρίστα) Dan Huff, έφτασε να γίνει ένας από τους πιο περιζήτητους παραγωγούς του είδους, δουλεύοντας στη rock, pop και country μουσική με αμέτρητους καλλιτέχνες συμπεριλαμβανομένων των Shania Twain, Megadeth, Faith Hill, Madonna και Bon Jovi.
To 2001 η ιταλική ανερχόμενη, ανεξάρτητη, melodic rock εταιρεία Frontiers Records έπεισε τους GIANT να κυκλοφορήσουν το "ΙΙΙ", ένα άλμπουμ που θα σηματοδοτούσε την αναβίωση της νέας melodic rock σκηνής, ειδικά στην Ευρώπη. Δυστυχώς όμως η busy ατζέντα του Dann σε συνδυασμό με τις δεσμεύσεις των άλλων μελών έκαναν την επανασύνδεση της μπάντας αδύνατο να ολοκληρωθεί. Παρ' όλα αυτά το όραμα της επαναφοράς των GIANT στο προσκήνιο, με ένα line up άξιο ηχογραφήσεων και περιοδειών και φυσικά με τη δυνατότητα που προσφέρει η παραγωγή ενός τεράστιου μουσικού κληροδοτήματος, είχε ήδη αναπτυχθεί, μέχρι που έγινε προφανές ότι ο Dann Huff δεν θα μπορούσε πια να είναι πλήρες μέλος αυτής της ιδέας, αν και λάτρευε ό,τι είχε να κάνει με τους GIANT.

Αποτέλεσμα αυτού ήταν τα original μέλη, ο ντράμερ David Huff και ο μπασίστας Mike Brignardello να ξεκινήσουν μια ατελείωτη αναζήτηση για τους σωστούς μουσικούς που θα μπορούσαν να πλαισιώσουν τους ανανεωμένους GIANT. Και στο τέλος το λαχείο έπεσε στον εξαιρετικά ταλαντούχο τραγουδιστή Terry Brock (Strangeways, Seventh Key κ.ά.) και στον κιθαρίστα John Roth (Winger).
Τον Απρίλιο του 2009 η μπάντα ξεκίνησε να γράφει και να ηχογραφεί τα sessions του νέου άλμπουμ, με τον ίδιο τον Dann Huff να συμμετέχει σ' αυτά, συν-γράφοντας με το καινούργιο line up της μπάντας την εξαιρετικά πιασάρικη μπαλάντα Our Love και τα in your face rock τραγούδια Double Trouble, Plenty of Love, Save Me. Ακόμα ο Dann πρόσφερε κομμάτια από τον δικό του κατάλογο, όπως το ομότιτλο τραγούδι του άλμπουμ, Through My Eyes (το οποίο συνέγραψε με τον τεράστιο Mark Spiro) και το Two Worlds. Αργότερα βοήθησε στις κιθάρες στο Save Me και στο Believer (Redux), κομμάτι το οποίο έγραψαν οι Erik Martensson και Robert Sall των W.E.T. μαζί με τον Miqael Persson (τα Never Surrender και Prisoner of Love είναι επίσης καρποί της Martensson - Persson συνεργασίας).
"Έχουμε δουλέψει τόσο σκληρά και είμαστε τόσο χαρούμενοι και περήφανοι γι' αυτόν τον δίσκο, μαζί με τον Dann", λέει ο David Huff και πραγματικά, όλα, παραγωγή, τραγούδια και ερμηνείες, αποδεικνύονται "δυνατά" και πολλά υποσχόμενα. Και συμφωνώ και με την επιλογή των νέων μελών. Οι Terry Brock και John Roth είναι αξιόλογοι μουσικοί και έχουν κριθεί εδώ και δεκαετίες για τις πολύ καλές δουλειές τους. Επίσης χαίρομαι ιδιαίτερα που τα original μέλη της μπάντας δεν διάλεξαν κάποιους "κλώνους" του Dann, όπως έκαναν άλλες μπάντες στο παρελθόν προς αντικατάσταση των frontmen τους (ονόματα δεν λέμε, μπάντες δεν θίγουμε...), ΑΛΛΑ... για μένα προσωπικά (και ίσως όχι μόνο) ο Dann Huff ήταν, είναι και θα είναι η ψυχή του ρομαντικού, δυνατού αλλά καθόλου σιωπηλού (βλέπε strong, silent type) ΓΙΓΑΝΤΑ της melodic hard rock σκηνής! We miss you Dann! Come back!!!
Line up
Terry Brock - φωνητικά, John Roth - κιθάρες, Mike Brignardello - μπάσο, David L. Huff - ντραμς.
Guests: Dann Huff - κιθάρες ("Believer (Redux)" & "Save Me"), Tim Lauer, Jack Holder - πλήκτρα
Tracklist
01 - Believer (Redux), 02 - Promise Land, 03 - Never Surrender, 04 - Our Love, 05 - Prisoner Of Love, 06 - Two Worlds, 07 - Plenty Of Love, 08 - Through My Eyes, 09 - I'll Wait For You, 10 - Dying To See You, 11 - Double Trouble, 12 - Complicated Man (bonus track, διαθέσιμο μόνο στην πρώτη έκδοση του cd - digipack), 13 - Save Me.
Επίσης περιέχεται και το "The Making of Promise Land" σαν interactive multimedia bonus.
Το "Promise Land" μιξαρίστηκε από τον Ben Fowler (Van Zandt, Cher, Meat Loaf) και έγινε mastered από τον Joe Palmaccio (κάτοχος 3 Grammy Awards).
Σοφία Ρεντούμη

JOURNEY: "Live in Manilla"

Οι Αμερικανοί AOR θρύλοι Journey ξαναχτυπούν, αυτή τη φορά με το νέο τους διπλό DVD “Live In Manilla” και όπως μπορείτε εύλογα να συμπεράνετε και από τον τίτλο, η συναυλία των Journey βιντεοσκοπήθηκε κατά τη διάρκεια του δεύτερου σκέλους της “Revelation Tour” στις 14 Μαρτίου 2009 στις Φιλιππίνες, την πατρίδα του τραγουδιστή του συγκροτήματος, Arnel Pineda σηματοδοτώντας έτσι την επιστροφή στα πάτρια εδάφη μετά από την “απρόσμενη” ένταξή του στις τάξεις του συγκροτήματος από τον κιθαρίστα Neal Schon και το ταξίδι στο όνειρο. Πέρα από το γεγονός της εντοπιότητας του Pineda, το κοινό των Φιλιππίνων δείχνει να είναι αρκετά εξοικειωμένο με την μουσική των Journey και αυτό αποτυπώνεται έντονα στις αντιδράσεις τους, τραγουδώντας κάθε στίχο των κομματιών των Journey ανεβάζοντας έτσι και την απόδοση της μπάντας στα ύψη. Το setlist “χορταστικότατο” με τις σημαντικότερες επιτυχίες του συγκροτήματος να βρίσκονται εδώ, όπως το “Stone In Love”, “Open Arms”, “Faithfully”, “Lovin’, Touchin, Squeezing”, “Wheel In The Sky”, το “When You Love A Woman”, το θεϊκό “Ask The Lonely” και φυσικά οι ύμνοι “Don’t Stop Believin’” και “Separate Ways” όπου γίνεται και ο ανάλογος χαμός. Σε γενικές γραμμές ακούγονται κομμάτια από όλες σχεδόν τις περιόδους του συγκροτήματος αλλά και τα “Never Walk Away”, “After All These Years”, “Where Did I Lose Your Love” “Wildest Dream”, “What I Needed”, “Change For The Better” από την τελευταία τους δουλειά, το πλατινένιο πλέον “Revelation”, κομμάτια που ήδη θεωρούνται κλασσικά μεταξύ άλλων. Έκπληξη αποτελούν τα “Keep On Runnin’”, “Still They Ride” και “Mother, Father” όπου τα lead φωνητικά αναλαμβάνει ο ντράμερ Deen Castronovo, ο οποίος και εκεί αποδεικνύεται αλάνθαστος. Βέβαια, οι ερμηνείες του Arnel Pineda σίγουρα δεν θα συγκινήσουν ιδιαίτερα τους αμετανόητους οπαδούς του αξεπέραστου Steve Perry, αφού έχει ήδη χαρακτηριστεί ως ένας ακόμα κλώνος του, όμως ο 41χρονος Φιλιππινέζος δείχνει να μην πτοείται, και με το ερμηνευτικό του πάθος, απογειώνει τις συνθέσεις του συγκροτήματος, οι οποίοι αναγνωρίζουν την αξία του και φαίνονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν να γράφουν ιστορία παρέα με τον μικρόσωμο frontman τους. Για την οπτικοποίηση αυτού του DVD χρησιμοποιήθηκαν ειδικές 4Κ κάμερες High Definition οι οποίες ενσωματώνουν την νέα τεχνολογία RED και όπως θα διαπιστώσετε και οι ίδιοι το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Κρυστάλλινη εικόνα σε συνδυασμό με τον 5.1 Surround ήχο καθιστούν την αγορά του συγκεκριμένου DVD απολύτως επιτακτική. Το layout είναι επίσης αρκετά προσεγμένο και το κλασσικό σκαθαράκι-σήμα κατατεθέν της μπάντας να δεσπόζει παντού. Πωλείται κυρίως μέσω του γνωστού πολυκαταστήματος Wallmart αλλά με λίγο ψάξιμο μπορείτε να το βρείτε και σαν import μέσω των μεγαλύτερων ηλεκτρονικών δισκοπωλείων και πολυκαταστημάτων που υπάρχουν στο Διαδίκτυο.

Άρης Αβραμίδης

RUSH:“Exit…Stage Left”(Classic Live Album-1981)

Oι Καναδοί prog rockers RUSH ξεκινώντας δημιουργικά τη δεκαετία του ’80 αποφάσισαν μετά το εξαιρετικό “Moving Pictures” να κυκλοφορήσουν τότε το δεύτερο live album τους με τίτλο “Exit…Stage Left” (είχε προηγηθεί το All the Worlds Is A Stage το 1976).
Το συγκρότημα είχε μπει για τα καλά στη νέα και καλύτερη του φάση κατά την άποψη μας και έδειχναν ώριμοι για μεγάλα πράματα τα οποία και φυσικά πέτυχαν. Στο συγκεκριμένο live πρωταγωνιστεί ο άνθρωπος ορχήστρα Geddy Lee(φωνή, μπάσο, synthesizers, ρυθμικές κιθάρες)ο οποίος καταφέρνει να εντυπωσιάσει για άλλη μια φορά με το εμπνευσμένο παίξιμο του. Όμως και ο κιθαρίστας Alex Lifeson με τις εκρηκτικές heavy επιθέσεις του ξαφνιάζει ευχάριστα πάνω στη σκηνή όπως και ο μοναδικός Neil Peart στα τύμπανα συναρπάζει με την τεχνική και το αστείρευτο ταλέντο του με αποκορύφωμα το σόλο του στο “YΥΖ”.

Μικροί ύμνοι είναι τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ όπως τα "Spirit of Radio," "Tom Sawyer," "Xanadu," "The Trees," "Closer to the Heart," και "Jacob's Ladder". Όσοι αγαπάνε το progressive rock καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι το “Exit…Stage Left” αναδεικνύει χωρίς φτηνούς εντυπωσιασμούς το live μεγαλείο του κορυφαίου τρίο και το κάνει απαραίτητο στις δισκοθήκες όλων εκείνων που θέλουν να αυτοαποκαλούνται ροκ οπαδοί.

Να σημειώσουμε ότι το τραγούδι “A Passage To Bangkok” δεν υπάρχει στην original έκδοση του cd ενώ στη βιντεοκασέτα που είχε κυκλοφορήσει εκείνη την εποχή ό τίτλος του συγκεκριμένης κυκλοφορίας ήταν διαφορετική.

Επίσης το “Exit…Stage Left” έχει ψηφιστεί στα καλύτερα δέκα live album όλων των εποχών για το περιοδικό Classic Rock Magazine.

Tα περισσότερα τραγούδια είχαν ηχογραφηθεί από συναυλίες που έδωσαν στο Μόντρεαλ και το Κεμπέκ του Καναδά ενώ μερικά από την περιοδεία που έκαναν στην Μεγάλη Βρετανία. Παραγωγός είναι ο περίφημος Τerry Brown και ο διπλός Live δίσκος σκαρφάλωσε στο top-ten των καταλόγων επιτυχιών της Αμερικής.
TRACK LISTING:1)Spirit of Radio, 2)Red Barchetta, 3)YYZ, 4)Closer to The Heart, 5)Beneath, Between and Behind, 6)Jacob’s Ladder, 7)Broon’s Brane, 8)The Trees, 9)Xanadu, 10)Freewill, 11)Tom Sawyer, 12)La Villa Strangiato.
ΜΕΛΗ:Geddy Lee(φωνή, μπάσο, synthesizers), Alex Lifeson(κιθάρα), Neil Peart( ντραμς).
Γράφει ο Φώτης Μελέτης

Οι WIG WAM τα λένε όλα στο Rockway.gr!

Oι Νορβηγοί glam rockers WIG WAM για άλλη μια φορά συνεχίζουν με κέφι και πάρτυ διάθεση να μας διασκεδάζουν με το νέο τους άλμπουμ και αποδεικνύουν ότι το rock nʼ roll δεν έχει πατρίδα. Ο ντράμερ του γκρουπ Sporty εξομολογείται στο Rockway.gr όλα όσα συνέβησαν για τη δημιουργία του Non Stop Rock nʼ Roll.
Πείτε μας ποιες είναι οι σημαντικότερες διαφορές μεταξύ του νέου σας δίσκου και των παλαιότερων κυκλοφοριών σας.
Έχουμε μια πιο σοβαρή προσέγγιση σε αυτό που κάνουμε τόσο από άποψη μουσικής όσο και στίχων. Παρόλα αυτά θα διατηρήσουμε αυτό το υπερβολικό και ειρωνικό image, το οποίο έχει ως μοναδικό σκοπό την ψυχαγωγία. Δεν παίρνουμε τους εαυτούς μας και πολύ σοβαρά. Αλλά σίγουρα αποδίδουμε πολύ καλά τόσο στο studio όσο και στις ζωντανές μας εμφανίσεις. Πιστεύω πάντως ότι ο κόσμος θα εκπλαγεί θετικά από το γεγονός του τι προσφέρουν οι Wig Wam στο Non Stop Rock Nʼ Roll. Η ποιότητα και η ενέργεια χαρακτηρίζουν όλο το δίσκο. Τα τραγούδια, ο ήχος, η παραγωγή. Πιστεύω ότι οι οπαδοί μας θα το αγαπήσουν ενώ πιστεύω (και θέλω) ο δίσκος αυτός να φέρει και πολλούς από τους οπαδούς μας στις συναυλίες μας. To Non Stop Rock Nʼ Roll είναι ένας δίσκος που οι rock οπαδοί σε όλο τον κόσμο θα αγαπήσουν. Και θα το παίζουν συνέχεια, για χρόνια. Αυτό είναι ποιοτικό rock nʼ roll.
Στα τραγούδια υπάρχει διάχυτη μια party ατμόσφαιρα. Υπάρχει κάποιο μυστικό, αν μια μπάντα θέλει να διατηρήσει αυτή την ευχάριστη διάθεση;
Όχι, γιατί θα έπρεπε να υπάρχει; Ή πάλι ίσως και να υπάρχει.
Πες μας λίγο με ποιους δουλέψατε για το νέο σας CD.
Την περισσότερη δουλειά την έκανε το ίδιο το συγκρότημα. Η γυναίκα του Teeny, Trude, έκανε κάποια δεύτερα φωνητικά, όπως επίσης και ο Eirikur Hauksson (τραγουδιστής στους Flash, πρώην Artch). Τόσο τα παιδιά του Teeny όσο και του Eirikur έκαναν κάποια δεύτερα φωνητικά.
Με τις τελευταίες σας δουλειές πετύχατε ένα μεγάλο άνοιγμα στην ιαπωνική αγορά. Με την κυκλοφορία του Non Stop Rock Nʼ Roll, εκτός από το να διατηρήσετε αυτή τη αναγνώριση στην Ιαπωνία, έχετε κάποια σχέδια για να πετύχετε το ίδιο και στην Αμερική;
Το Non Stop Rock Nʼ Roll είναι το πρώτο album μας που θα κυκλοφορήσει παγκόσμια, εννοείται και στην Αμερική. Είμαστε σίγουροι ότι η δισκογραφική μας εταιρεία (Frontiers) θα κάνει φοβερή δουλειά στην Αμερική. Η αναγνώριση στην Αμερική είναι ένα όνειρο για εμάς.
Υπάρχουν κάποιοι δημοσιογράφοι που πιστεύουν ότι κάποια από τα τραγούδια σας θυμίζουν πολύ έντονα μελωδίες και κομμάτια από τα 80ʼs. Ποια είναι η απάντηση σας σε αυτή την κατηγορία;
Σοβαρά; Και τι έγινε; Αγαπάμε πραγματικά τα 80ʼs και πολλές rock nʼ roll επιτυχίες βγήκαν εκείνη την εποχή.
Οι WIG WAM είναι ένα συγκρότημα με μικρή σχετικά ιστορία, αλλά η ιστορία των μελών πάει πολύ πίσω. Με ποιο τρόπο σας έχουν βοηθήσει οι εμπειρίες που έχετε αποκομίσει στο να μένετε ενωμένοι και προσηλωμένοι στο στόχο σας;
Με πολλούς τρόπους νομίζω. Έχουμε εμπειρίες πολλών ειδών. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε σε αρκετά διαφορετικές καταστάσεις, μιας και τις περισσότερες από αυτές τις έχουμε αντιμετωπίσει ξανά. Ξέρουμε τι θέλουμε και τις περισσότερες φορές και πώς να το αποκτήσουμε.
Τι σημαίνει το glam για εσάς; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα που θέλετε να περάσετε σε όσους ακούν τα τραγούδια σας;
Το glam rock σημαίνει πολλά για εμάς. Οι Sweet, οι Slade, ο T-Rex και πολλοί άλλοι από τα 70ʼs μας έχουν επηρεάσει αρκετά, άλλο όχι τόσο πολύ, όπως πιστεύει πολύς κόσμος. Έχει να κάνει περισσότερο με το image που είχαμε στα προηγούμενα albums μας. Βασικά τώρα είμαστε περισσότερο pure rock παρά glam. Απλώς ακούστε το νέο μας δίσκο.
Η Νορβηγία είναι περισσότερο γνωστή για τις μπάντες που κινούνται στο extreme metal. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να έχετε αυτή την παγκόσμια επιτυχία;
Έχουμε δουλέψει πολύ σκληρά για αρκετά χρόνια. Ξεκινήσαμε το συγκρότημα το 2001 και είχαμε στοχοποιηθεί από την αρχή. Για να τα καταφέρεις χρειάζεσαι σκληρά δουλειά, καλά τραγούδια, πολύ διασκέδαση και φοβερά live shows. Αυτό είναι η επιτυχία και αυτό είναι οι Wig Wam.
Ποιες είναι οι αναμνήσεις από το διαγωνισμό της EUROVISION; Εκτός από τα προφανή θετικά σημεία (το να κάνετε τους Wig Wam γνωστούς σε ένα μεγαλύτερο ακροατήριο) υπήρχαν και κάποιες αρνητικές συνέπειες;
Από την όλη φάση της EUROVISION έχουμε μόνο θετικές αναμνήσεις. Μπορεί κάποιοι να πιστεύουν ότι είναι ηλίθιο για ένα rock nʼ roll συγκρότημα να παίρνει μέρος σε αυτό το τσίρκο, αλλά δε μας ενδιαφέρει. Σε εμάς προσέφερε πολλά. Αλλά ΟΚ, το κάναμε αυτό και από εδώ και στο εξής δε θα ξαναπάρουμε μέρος. Πάντως ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ την EUROVISION.
Στην Ελλάδα ο διαγωνισμός της EUROVISION δε χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης, ιδιαίτερα μεταξύ των hard rock / metal οπαδών, οι οποίοι τείνουν να κρίνουν οποιαδήποτε rock μπάντα συμμετέχει. Υπάρχει κάτι που θέλετε να πείτε σε όλους αυτούς;
Ξυπνήστε!!! Χρησιμοποιείστε όποια ευκαιρία σας παρουσιαστεί!!! Εάν είσαι μια γνήσια hard rock μπάντα μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι πολύ συντηρητικός. Αυτό που εγώ λέω είναι: κάνε τα όνειρα σου πραγματικότητα.
Προφανώς θα βγείτε σε περιοδεία για την προώθηση του νέου σας δίσκου. Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε live στην Ελλάδα;
Η πρώτη μας εμφάνιση στην Ελλάδα το 2006 ήταν μια φανταστική εμπειρία και αν οι Έλληνες θέλουν να περάσουμε από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της περιοδείας μας εμείς πολύ ευχαρίστως να έρθουμε. Αγαπάμε την Ελλάδα. Τις γυναίκες, το κλίμα, τα πάντα!!!
Μοιράσου μαζί μας κάποιες από τις καλύτερες, χειρότερες αλλά και ντροπιαστικές στιγμές που σας έχουν συμβεί ενώ βρισκόσασταν σε περιοδεία.
Συγγνώμη, αλλά δε μπορώ. Αν τα πούμε όλα τώρα τι θα γράψουμε στα απομνημονεύματα μας; Όλα τα μέλη της μπάντας συνολικά έχουν περίπου 100 χρόνια εμπειριών και μια μέρα θα θέλαμε να τα μοιραστούμε με όλους εσάς.Αλλά εντάξει. Τι θα λέγατε αν παίζατε για 100.000 άτομα στο Όσλο ένα ωραίο καλοκαιρινό απόγευμα; Αυτό σίγουρα είναι ένα πολύ όμορφο συναίσθημα.Όταν το GPS τα έχει παίξει και σε στέλνει 100 χιλιόμετρα μακριά από τον προορισμό σου, όπου είναι να δώσει μια σημαντική συναυλία; Αυτό σίγουρα είναι κακό. Ντροπιαστικές μπορεί να είναι πολλές στιγμές. Για παράδειγμα όταν το συγκρότημα έχει ξεκινήσει να παίζει την εισαγωγή της συναυλίας και ο frotnman / τραγουδιστής είναι κλειδωμένος κατά λάθος έξω από το club.
Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας και στους αναγνώστες του rockway.gr.
Ελπίζουμε να σας δούμε κάπου εκεί έξω και καλά θα κάνετε να είσαστε προετοιμασμένοι.
Συνέντευξη στον Φώτη Μελέτη

Επιμέλεια Δήμητρα Μανδάλου

MURDER OF MY SWEET - "Divanity"

Όσοι λατρεύεται τα γυναικεία φωνητικά ,τους melodic metal ρυθμούς και τις heavy κιθαριστικές δημιουργίες συνδυασμένες με επικά πλήκτρα τότε θα αγαπήσετε και τους συμπαθητικούς MURDER OF MY SWEET.
Ιδρυτής του γκρουπ είναι ο ντράμερ, συνθέτης και παραγωγός τους Daniel Flores ενώ το συγκρότημα σύμφωνα με το δελτίο τύπου πήρε το όνομα του από μία κινηματογραφική ταινία του 1944! Οι ερμηνείες και η φωνή της καταπληκτικής Angelica Relyn είναι καταλυτική και σκεπάζει τις πολύ καλές ενορχηστρώσεις και συνθέσεις του άλμπουμ που ονομάζεται Divanity. Ξεχωρίζουν τα τραγούδια Kiss of Death, Tonight, Death of a Movie Star και Follow the Rain. Συνοπτικά ένα όμορφο άλμπουμ με τις μελωδίες να πρωταγωνιστούν και με τους MURDER OF MY SWEET να θεωρούνται δίκαια ένα ελπιδοφόρο σχήμα.
Φώτης Μελέτης

UFO – 1979 – “Strangers In The Night”(Chrysalis)

Το συγκεκριμένο live τυγχάνει να το έχω σε βινύλιο(κυκλοφόρησε διπλό) και είναι από τα αγαπημένα μου αφού παραμένω «κολλημένος» ακόμα και σήμερα με τον τρομερό κιθαρίστα Michael Schenker.
Ο λόγος για το φοβερό live album “Strangers in the Night” με το εξαιρετικό εξώφυλλο σχεδιασμένο από την Hipgnosis το οποίο ήταν και το τελευταίο για τον Γερμανό κιθαρίστα με τους UFO μέχρι βέβαια το reunion του 1993 .
Εκείνη τη περίοδο τα προβλήματα ανάμεσα στον Phil Mogg και τον M.Schenker είχαν κορυφωθεί αυτό όμως δεν εμπόδισε τους UFO να κάνουν μια σειρά από εκπληκτικά shows στην Αμερική παρέα με τους BOC και να μας δώσουν ένα εξαιρετικό live δείγμα.
Η απόδοση των UFO φτάνει σε υψηλά επίπεδα με τα “Lights Out”, “Ι ‘m A Loser”, “Mother Mary”, “Let it Roll”, “Doctor Doctor” να κλέβουν την παράσταση αλλά το αποκορύφωμα έρχεται με τα κλασικά τραγούδια “Love to Love”(το διασκεύασαν επιτυχημένα πρόσφατα οι EUROPE) και “Rock Bottom” με τον M.Schenker να κάνει πραγματικά καθαριστικά όργια.
O δίσκος έφτασε μέχρι το Νο 7 των Βρετανικών τσαρτ και η παραγωγή ανήκει στον Ron Nevison
Επίσης το “Strangers in the Night” επανακυκλοφόρησε ξανά το 1999 από την ΕΜΙ με δύο επιπλέον τραγούδια τα “Hot n’ Ready” και “Cherry “ και παραμένει ακόμα και σήμερα φρέσκο και εκρηκτικό.Οι δηλώσεις των Klaus Meine , John Norum και Slash ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι το αγαπημένο τους επιβεβαιώνει το γεγονός ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κορυφαίο live δίσκο που οφείλεται να έχετε στην δισκοθήκη σας.
TRACK LISTING
Νatural Thing
Out In The Streets
Only You Can Rock Me
Doctor Doctor
Mother Mary
This Kids
Love to Love
Lights Out
Rock Bottom
Too Hot To Handle
I ‘m A Loser
Let It Roll
Shoot Shoot
ΜΕΛΗ
Phil Mogg(φωνή)
Michael Schenker(κιθάρα)
Pete Way(μπάσο)
Andy Parker(τύμπανα)
Paul Raymond(πλήκτρα)
Γράφει ο Φώτης Μελέτης

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ROCKWAY MAGAZINE(free press)

Κυκλοφορεί το νέο (No 3)τεύχος του ROCKWAY MAGAZINE με σημαντικές συνεντεύξεις παρουσιάσεις, κριτικές, νέες κυκλοφορίες,αφιερώματα, ελληνικά συγκροτήματα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα από τον χώρου του hard rock και όχι μόνο.Το Rockway Magazine διατίθεται εντελώς δωρεάν(free press) σε κεντρικά δισκοπωλεία της Αθήνας ενώ μπορεί να σας σταλεί και στο σπίτι χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση αρκεί στο info@rockway.gr ή στο hardrockway@gmail.com να μας στείλετε την διεύθυνσή σας και εμείς οφείλουμε να σας το ταχυδρομήσουμε.