GIANT - "Promise Land"

Αποτελούμενοι από τα αδέλφια Dann και David Huff, μαζί με τον έμπειρο jazz-rock πληκτρά Alan Pasqua και τον session μπασίστα από το Nashville, Mike Brignardello, οι GIANT σύντομα έγιναν, με την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ "Last of The Runaways" (Α&Μ Records, 1989), μία από τις πιο σεβαστές μπάντες-ορόσημο της melodic hard rock σκηνής. Μετά από αμέτρητες live εμφανίσεις η μπάντα ηχογράφησε το επόμενο άλμπουμ τους "Time to Burn" (Epic, 1991), ένα άλμπουμ που ακόμα θεωρείται κύρια πηγή έμπνευσης για πολλές melodic hard rock μπάντες του σήμερα.
Με την απότομη αλλαγή του μουσικού κλίματος και μετά από άλλη μια παγκόσμια περιοδεία χωρίς τον Pasqua οι GIANT διαλύθηκαν, με τα μέλη τους να ασχολούνται ξανά με διαφορετικά projects. Ειδικότερα ο τραγουδιστής και κιθαρίστας (μιλάμε για την τρομερή φωνή και τον καταπληκτικό κιθαρίστα) Dan Huff, έφτασε να γίνει ένας από τους πιο περιζήτητους παραγωγούς του είδους, δουλεύοντας στη rock, pop και country μουσική με αμέτρητους καλλιτέχνες συμπεριλαμβανομένων των Shania Twain, Megadeth, Faith Hill, Madonna και Bon Jovi.
To 2001 η ιταλική ανερχόμενη, ανεξάρτητη, melodic rock εταιρεία Frontiers Records έπεισε τους GIANT να κυκλοφορήσουν το "ΙΙΙ", ένα άλμπουμ που θα σηματοδοτούσε την αναβίωση της νέας melodic rock σκηνής, ειδικά στην Ευρώπη. Δυστυχώς όμως η busy ατζέντα του Dann σε συνδυασμό με τις δεσμεύσεις των άλλων μελών έκαναν την επανασύνδεση της μπάντας αδύνατο να ολοκληρωθεί. Παρ' όλα αυτά το όραμα της επαναφοράς των GIANT στο προσκήνιο, με ένα line up άξιο ηχογραφήσεων και περιοδειών και φυσικά με τη δυνατότητα που προσφέρει η παραγωγή ενός τεράστιου μουσικού κληροδοτήματος, είχε ήδη αναπτυχθεί, μέχρι που έγινε προφανές ότι ο Dann Huff δεν θα μπορούσε πια να είναι πλήρες μέλος αυτής της ιδέας, αν και λάτρευε ό,τι είχε να κάνει με τους GIANT.

Αποτέλεσμα αυτού ήταν τα original μέλη, ο ντράμερ David Huff και ο μπασίστας Mike Brignardello να ξεκινήσουν μια ατελείωτη αναζήτηση για τους σωστούς μουσικούς που θα μπορούσαν να πλαισιώσουν τους ανανεωμένους GIANT. Και στο τέλος το λαχείο έπεσε στον εξαιρετικά ταλαντούχο τραγουδιστή Terry Brock (Strangeways, Seventh Key κ.ά.) και στον κιθαρίστα John Roth (Winger).
Τον Απρίλιο του 2009 η μπάντα ξεκίνησε να γράφει και να ηχογραφεί τα sessions του νέου άλμπουμ, με τον ίδιο τον Dann Huff να συμμετέχει σ' αυτά, συν-γράφοντας με το καινούργιο line up της μπάντας την εξαιρετικά πιασάρικη μπαλάντα Our Love και τα in your face rock τραγούδια Double Trouble, Plenty of Love, Save Me. Ακόμα ο Dann πρόσφερε κομμάτια από τον δικό του κατάλογο, όπως το ομότιτλο τραγούδι του άλμπουμ, Through My Eyes (το οποίο συνέγραψε με τον τεράστιο Mark Spiro) και το Two Worlds. Αργότερα βοήθησε στις κιθάρες στο Save Me και στο Believer (Redux), κομμάτι το οποίο έγραψαν οι Erik Martensson και Robert Sall των W.E.T. μαζί με τον Miqael Persson (τα Never Surrender και Prisoner of Love είναι επίσης καρποί της Martensson - Persson συνεργασίας).
"Έχουμε δουλέψει τόσο σκληρά και είμαστε τόσο χαρούμενοι και περήφανοι γι' αυτόν τον δίσκο, μαζί με τον Dann", λέει ο David Huff και πραγματικά, όλα, παραγωγή, τραγούδια και ερμηνείες, αποδεικνύονται "δυνατά" και πολλά υποσχόμενα. Και συμφωνώ και με την επιλογή των νέων μελών. Οι Terry Brock και John Roth είναι αξιόλογοι μουσικοί και έχουν κριθεί εδώ και δεκαετίες για τις πολύ καλές δουλειές τους. Επίσης χαίρομαι ιδιαίτερα που τα original μέλη της μπάντας δεν διάλεξαν κάποιους "κλώνους" του Dann, όπως έκαναν άλλες μπάντες στο παρελθόν προς αντικατάσταση των frontmen τους (ονόματα δεν λέμε, μπάντες δεν θίγουμε...), ΑΛΛΑ... για μένα προσωπικά (και ίσως όχι μόνο) ο Dann Huff ήταν, είναι και θα είναι η ψυχή του ρομαντικού, δυνατού αλλά καθόλου σιωπηλού (βλέπε strong, silent type) ΓΙΓΑΝΤΑ της melodic hard rock σκηνής! We miss you Dann! Come back!!!
Line up
Terry Brock - φωνητικά, John Roth - κιθάρες, Mike Brignardello - μπάσο, David L. Huff - ντραμς.
Guests: Dann Huff - κιθάρες ("Believer (Redux)" & "Save Me"), Tim Lauer, Jack Holder - πλήκτρα
Tracklist
01 - Believer (Redux), 02 - Promise Land, 03 - Never Surrender, 04 - Our Love, 05 - Prisoner Of Love, 06 - Two Worlds, 07 - Plenty Of Love, 08 - Through My Eyes, 09 - I'll Wait For You, 10 - Dying To See You, 11 - Double Trouble, 12 - Complicated Man (bonus track, διαθέσιμο μόνο στην πρώτη έκδοση του cd - digipack), 13 - Save Me.
Επίσης περιέχεται και το "The Making of Promise Land" σαν interactive multimedia bonus.
Το "Promise Land" μιξαρίστηκε από τον Ben Fowler (Van Zandt, Cher, Meat Loaf) και έγινε mastered από τον Joe Palmaccio (κάτοχος 3 Grammy Awards).
Σοφία Ρεντούμη

JOURNEY: "Live in Manilla"

Οι Αμερικανοί AOR θρύλοι Journey ξαναχτυπούν, αυτή τη φορά με το νέο τους διπλό DVD “Live In Manilla” και όπως μπορείτε εύλογα να συμπεράνετε και από τον τίτλο, η συναυλία των Journey βιντεοσκοπήθηκε κατά τη διάρκεια του δεύτερου σκέλους της “Revelation Tour” στις 14 Μαρτίου 2009 στις Φιλιππίνες, την πατρίδα του τραγουδιστή του συγκροτήματος, Arnel Pineda σηματοδοτώντας έτσι την επιστροφή στα πάτρια εδάφη μετά από την “απρόσμενη” ένταξή του στις τάξεις του συγκροτήματος από τον κιθαρίστα Neal Schon και το ταξίδι στο όνειρο. Πέρα από το γεγονός της εντοπιότητας του Pineda, το κοινό των Φιλιππίνων δείχνει να είναι αρκετά εξοικειωμένο με την μουσική των Journey και αυτό αποτυπώνεται έντονα στις αντιδράσεις τους, τραγουδώντας κάθε στίχο των κομματιών των Journey ανεβάζοντας έτσι και την απόδοση της μπάντας στα ύψη. Το setlist “χορταστικότατο” με τις σημαντικότερες επιτυχίες του συγκροτήματος να βρίσκονται εδώ, όπως το “Stone In Love”, “Open Arms”, “Faithfully”, “Lovin’, Touchin, Squeezing”, “Wheel In The Sky”, το “When You Love A Woman”, το θεϊκό “Ask The Lonely” και φυσικά οι ύμνοι “Don’t Stop Believin’” και “Separate Ways” όπου γίνεται και ο ανάλογος χαμός. Σε γενικές γραμμές ακούγονται κομμάτια από όλες σχεδόν τις περιόδους του συγκροτήματος αλλά και τα “Never Walk Away”, “After All These Years”, “Where Did I Lose Your Love” “Wildest Dream”, “What I Needed”, “Change For The Better” από την τελευταία τους δουλειά, το πλατινένιο πλέον “Revelation”, κομμάτια που ήδη θεωρούνται κλασσικά μεταξύ άλλων. Έκπληξη αποτελούν τα “Keep On Runnin’”, “Still They Ride” και “Mother, Father” όπου τα lead φωνητικά αναλαμβάνει ο ντράμερ Deen Castronovo, ο οποίος και εκεί αποδεικνύεται αλάνθαστος. Βέβαια, οι ερμηνείες του Arnel Pineda σίγουρα δεν θα συγκινήσουν ιδιαίτερα τους αμετανόητους οπαδούς του αξεπέραστου Steve Perry, αφού έχει ήδη χαρακτηριστεί ως ένας ακόμα κλώνος του, όμως ο 41χρονος Φιλιππινέζος δείχνει να μην πτοείται, και με το ερμηνευτικό του πάθος, απογειώνει τις συνθέσεις του συγκροτήματος, οι οποίοι αναγνωρίζουν την αξία του και φαίνονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν να γράφουν ιστορία παρέα με τον μικρόσωμο frontman τους. Για την οπτικοποίηση αυτού του DVD χρησιμοποιήθηκαν ειδικές 4Κ κάμερες High Definition οι οποίες ενσωματώνουν την νέα τεχνολογία RED και όπως θα διαπιστώσετε και οι ίδιοι το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Κρυστάλλινη εικόνα σε συνδυασμό με τον 5.1 Surround ήχο καθιστούν την αγορά του συγκεκριμένου DVD απολύτως επιτακτική. Το layout είναι επίσης αρκετά προσεγμένο και το κλασσικό σκαθαράκι-σήμα κατατεθέν της μπάντας να δεσπόζει παντού. Πωλείται κυρίως μέσω του γνωστού πολυκαταστήματος Wallmart αλλά με λίγο ψάξιμο μπορείτε να το βρείτε και σαν import μέσω των μεγαλύτερων ηλεκτρονικών δισκοπωλείων και πολυκαταστημάτων που υπάρχουν στο Διαδίκτυο.

Άρης Αβραμίδης

RUSH:“Exit…Stage Left”(Classic Live Album-1981)

Oι Καναδοί prog rockers RUSH ξεκινώντας δημιουργικά τη δεκαετία του ’80 αποφάσισαν μετά το εξαιρετικό “Moving Pictures” να κυκλοφορήσουν τότε το δεύτερο live album τους με τίτλο “Exit…Stage Left” (είχε προηγηθεί το All the Worlds Is A Stage το 1976).
Το συγκρότημα είχε μπει για τα καλά στη νέα και καλύτερη του φάση κατά την άποψη μας και έδειχναν ώριμοι για μεγάλα πράματα τα οποία και φυσικά πέτυχαν. Στο συγκεκριμένο live πρωταγωνιστεί ο άνθρωπος ορχήστρα Geddy Lee(φωνή, μπάσο, synthesizers, ρυθμικές κιθάρες)ο οποίος καταφέρνει να εντυπωσιάσει για άλλη μια φορά με το εμπνευσμένο παίξιμο του. Όμως και ο κιθαρίστας Alex Lifeson με τις εκρηκτικές heavy επιθέσεις του ξαφνιάζει ευχάριστα πάνω στη σκηνή όπως και ο μοναδικός Neil Peart στα τύμπανα συναρπάζει με την τεχνική και το αστείρευτο ταλέντο του με αποκορύφωμα το σόλο του στο “YΥΖ”.

Μικροί ύμνοι είναι τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ όπως τα "Spirit of Radio," "Tom Sawyer," "Xanadu," "The Trees," "Closer to the Heart," και "Jacob's Ladder". Όσοι αγαπάνε το progressive rock καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι το “Exit…Stage Left” αναδεικνύει χωρίς φτηνούς εντυπωσιασμούς το live μεγαλείο του κορυφαίου τρίο και το κάνει απαραίτητο στις δισκοθήκες όλων εκείνων που θέλουν να αυτοαποκαλούνται ροκ οπαδοί.

Να σημειώσουμε ότι το τραγούδι “A Passage To Bangkok” δεν υπάρχει στην original έκδοση του cd ενώ στη βιντεοκασέτα που είχε κυκλοφορήσει εκείνη την εποχή ό τίτλος του συγκεκριμένης κυκλοφορίας ήταν διαφορετική.

Επίσης το “Exit…Stage Left” έχει ψηφιστεί στα καλύτερα δέκα live album όλων των εποχών για το περιοδικό Classic Rock Magazine.

Tα περισσότερα τραγούδια είχαν ηχογραφηθεί από συναυλίες που έδωσαν στο Μόντρεαλ και το Κεμπέκ του Καναδά ενώ μερικά από την περιοδεία που έκαναν στην Μεγάλη Βρετανία. Παραγωγός είναι ο περίφημος Τerry Brown και ο διπλός Live δίσκος σκαρφάλωσε στο top-ten των καταλόγων επιτυχιών της Αμερικής.
TRACK LISTING:1)Spirit of Radio, 2)Red Barchetta, 3)YYZ, 4)Closer to The Heart, 5)Beneath, Between and Behind, 6)Jacob’s Ladder, 7)Broon’s Brane, 8)The Trees, 9)Xanadu, 10)Freewill, 11)Tom Sawyer, 12)La Villa Strangiato.
ΜΕΛΗ:Geddy Lee(φωνή, μπάσο, synthesizers), Alex Lifeson(κιθάρα), Neil Peart( ντραμς).
Γράφει ο Φώτης Μελέτης

Οι WIG WAM τα λένε όλα στο Rockway.gr!

Oι Νορβηγοί glam rockers WIG WAM για άλλη μια φορά συνεχίζουν με κέφι και πάρτυ διάθεση να μας διασκεδάζουν με το νέο τους άλμπουμ και αποδεικνύουν ότι το rock nʼ roll δεν έχει πατρίδα. Ο ντράμερ του γκρουπ Sporty εξομολογείται στο Rockway.gr όλα όσα συνέβησαν για τη δημιουργία του Non Stop Rock nʼ Roll.
Πείτε μας ποιες είναι οι σημαντικότερες διαφορές μεταξύ του νέου σας δίσκου και των παλαιότερων κυκλοφοριών σας.
Έχουμε μια πιο σοβαρή προσέγγιση σε αυτό που κάνουμε τόσο από άποψη μουσικής όσο και στίχων. Παρόλα αυτά θα διατηρήσουμε αυτό το υπερβολικό και ειρωνικό image, το οποίο έχει ως μοναδικό σκοπό την ψυχαγωγία. Δεν παίρνουμε τους εαυτούς μας και πολύ σοβαρά. Αλλά σίγουρα αποδίδουμε πολύ καλά τόσο στο studio όσο και στις ζωντανές μας εμφανίσεις. Πιστεύω πάντως ότι ο κόσμος θα εκπλαγεί θετικά από το γεγονός του τι προσφέρουν οι Wig Wam στο Non Stop Rock Nʼ Roll. Η ποιότητα και η ενέργεια χαρακτηρίζουν όλο το δίσκο. Τα τραγούδια, ο ήχος, η παραγωγή. Πιστεύω ότι οι οπαδοί μας θα το αγαπήσουν ενώ πιστεύω (και θέλω) ο δίσκος αυτός να φέρει και πολλούς από τους οπαδούς μας στις συναυλίες μας. To Non Stop Rock Nʼ Roll είναι ένας δίσκος που οι rock οπαδοί σε όλο τον κόσμο θα αγαπήσουν. Και θα το παίζουν συνέχεια, για χρόνια. Αυτό είναι ποιοτικό rock nʼ roll.
Στα τραγούδια υπάρχει διάχυτη μια party ατμόσφαιρα. Υπάρχει κάποιο μυστικό, αν μια μπάντα θέλει να διατηρήσει αυτή την ευχάριστη διάθεση;
Όχι, γιατί θα έπρεπε να υπάρχει; Ή πάλι ίσως και να υπάρχει.
Πες μας λίγο με ποιους δουλέψατε για το νέο σας CD.
Την περισσότερη δουλειά την έκανε το ίδιο το συγκρότημα. Η γυναίκα του Teeny, Trude, έκανε κάποια δεύτερα φωνητικά, όπως επίσης και ο Eirikur Hauksson (τραγουδιστής στους Flash, πρώην Artch). Τόσο τα παιδιά του Teeny όσο και του Eirikur έκαναν κάποια δεύτερα φωνητικά.
Με τις τελευταίες σας δουλειές πετύχατε ένα μεγάλο άνοιγμα στην ιαπωνική αγορά. Με την κυκλοφορία του Non Stop Rock Nʼ Roll, εκτός από το να διατηρήσετε αυτή τη αναγνώριση στην Ιαπωνία, έχετε κάποια σχέδια για να πετύχετε το ίδιο και στην Αμερική;
Το Non Stop Rock Nʼ Roll είναι το πρώτο album μας που θα κυκλοφορήσει παγκόσμια, εννοείται και στην Αμερική. Είμαστε σίγουροι ότι η δισκογραφική μας εταιρεία (Frontiers) θα κάνει φοβερή δουλειά στην Αμερική. Η αναγνώριση στην Αμερική είναι ένα όνειρο για εμάς.
Υπάρχουν κάποιοι δημοσιογράφοι που πιστεύουν ότι κάποια από τα τραγούδια σας θυμίζουν πολύ έντονα μελωδίες και κομμάτια από τα 80ʼs. Ποια είναι η απάντηση σας σε αυτή την κατηγορία;
Σοβαρά; Και τι έγινε; Αγαπάμε πραγματικά τα 80ʼs και πολλές rock nʼ roll επιτυχίες βγήκαν εκείνη την εποχή.
Οι WIG WAM είναι ένα συγκρότημα με μικρή σχετικά ιστορία, αλλά η ιστορία των μελών πάει πολύ πίσω. Με ποιο τρόπο σας έχουν βοηθήσει οι εμπειρίες που έχετε αποκομίσει στο να μένετε ενωμένοι και προσηλωμένοι στο στόχο σας;
Με πολλούς τρόπους νομίζω. Έχουμε εμπειρίες πολλών ειδών. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε σε αρκετά διαφορετικές καταστάσεις, μιας και τις περισσότερες από αυτές τις έχουμε αντιμετωπίσει ξανά. Ξέρουμε τι θέλουμε και τις περισσότερες φορές και πώς να το αποκτήσουμε.
Τι σημαίνει το glam για εσάς; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα που θέλετε να περάσετε σε όσους ακούν τα τραγούδια σας;
Το glam rock σημαίνει πολλά για εμάς. Οι Sweet, οι Slade, ο T-Rex και πολλοί άλλοι από τα 70ʼs μας έχουν επηρεάσει αρκετά, άλλο όχι τόσο πολύ, όπως πιστεύει πολύς κόσμος. Έχει να κάνει περισσότερο με το image που είχαμε στα προηγούμενα albums μας. Βασικά τώρα είμαστε περισσότερο pure rock παρά glam. Απλώς ακούστε το νέο μας δίσκο.
Η Νορβηγία είναι περισσότερο γνωστή για τις μπάντες που κινούνται στο extreme metal. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να έχετε αυτή την παγκόσμια επιτυχία;
Έχουμε δουλέψει πολύ σκληρά για αρκετά χρόνια. Ξεκινήσαμε το συγκρότημα το 2001 και είχαμε στοχοποιηθεί από την αρχή. Για να τα καταφέρεις χρειάζεσαι σκληρά δουλειά, καλά τραγούδια, πολύ διασκέδαση και φοβερά live shows. Αυτό είναι η επιτυχία και αυτό είναι οι Wig Wam.
Ποιες είναι οι αναμνήσεις από το διαγωνισμό της EUROVISION; Εκτός από τα προφανή θετικά σημεία (το να κάνετε τους Wig Wam γνωστούς σε ένα μεγαλύτερο ακροατήριο) υπήρχαν και κάποιες αρνητικές συνέπειες;
Από την όλη φάση της EUROVISION έχουμε μόνο θετικές αναμνήσεις. Μπορεί κάποιοι να πιστεύουν ότι είναι ηλίθιο για ένα rock nʼ roll συγκρότημα να παίρνει μέρος σε αυτό το τσίρκο, αλλά δε μας ενδιαφέρει. Σε εμάς προσέφερε πολλά. Αλλά ΟΚ, το κάναμε αυτό και από εδώ και στο εξής δε θα ξαναπάρουμε μέρος. Πάντως ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ την EUROVISION.
Στην Ελλάδα ο διαγωνισμός της EUROVISION δε χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης, ιδιαίτερα μεταξύ των hard rock / metal οπαδών, οι οποίοι τείνουν να κρίνουν οποιαδήποτε rock μπάντα συμμετέχει. Υπάρχει κάτι που θέλετε να πείτε σε όλους αυτούς;
Ξυπνήστε!!! Χρησιμοποιείστε όποια ευκαιρία σας παρουσιαστεί!!! Εάν είσαι μια γνήσια hard rock μπάντα μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι πολύ συντηρητικός. Αυτό που εγώ λέω είναι: κάνε τα όνειρα σου πραγματικότητα.
Προφανώς θα βγείτε σε περιοδεία για την προώθηση του νέου σας δίσκου. Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε live στην Ελλάδα;
Η πρώτη μας εμφάνιση στην Ελλάδα το 2006 ήταν μια φανταστική εμπειρία και αν οι Έλληνες θέλουν να περάσουμε από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της περιοδείας μας εμείς πολύ ευχαρίστως να έρθουμε. Αγαπάμε την Ελλάδα. Τις γυναίκες, το κλίμα, τα πάντα!!!
Μοιράσου μαζί μας κάποιες από τις καλύτερες, χειρότερες αλλά και ντροπιαστικές στιγμές που σας έχουν συμβεί ενώ βρισκόσασταν σε περιοδεία.
Συγγνώμη, αλλά δε μπορώ. Αν τα πούμε όλα τώρα τι θα γράψουμε στα απομνημονεύματα μας; Όλα τα μέλη της μπάντας συνολικά έχουν περίπου 100 χρόνια εμπειριών και μια μέρα θα θέλαμε να τα μοιραστούμε με όλους εσάς.Αλλά εντάξει. Τι θα λέγατε αν παίζατε για 100.000 άτομα στο Όσλο ένα ωραίο καλοκαιρινό απόγευμα; Αυτό σίγουρα είναι ένα πολύ όμορφο συναίσθημα.Όταν το GPS τα έχει παίξει και σε στέλνει 100 χιλιόμετρα μακριά από τον προορισμό σου, όπου είναι να δώσει μια σημαντική συναυλία; Αυτό σίγουρα είναι κακό. Ντροπιαστικές μπορεί να είναι πολλές στιγμές. Για παράδειγμα όταν το συγκρότημα έχει ξεκινήσει να παίζει την εισαγωγή της συναυλίας και ο frotnman / τραγουδιστής είναι κλειδωμένος κατά λάθος έξω από το club.
Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας και στους αναγνώστες του rockway.gr.
Ελπίζουμε να σας δούμε κάπου εκεί έξω και καλά θα κάνετε να είσαστε προετοιμασμένοι.
Συνέντευξη στον Φώτη Μελέτη

Επιμέλεια Δήμητρα Μανδάλου

MURDER OF MY SWEET - "Divanity"

Όσοι λατρεύεται τα γυναικεία φωνητικά ,τους melodic metal ρυθμούς και τις heavy κιθαριστικές δημιουργίες συνδυασμένες με επικά πλήκτρα τότε θα αγαπήσετε και τους συμπαθητικούς MURDER OF MY SWEET.
Ιδρυτής του γκρουπ είναι ο ντράμερ, συνθέτης και παραγωγός τους Daniel Flores ενώ το συγκρότημα σύμφωνα με το δελτίο τύπου πήρε το όνομα του από μία κινηματογραφική ταινία του 1944! Οι ερμηνείες και η φωνή της καταπληκτικής Angelica Relyn είναι καταλυτική και σκεπάζει τις πολύ καλές ενορχηστρώσεις και συνθέσεις του άλμπουμ που ονομάζεται Divanity. Ξεχωρίζουν τα τραγούδια Kiss of Death, Tonight, Death of a Movie Star και Follow the Rain. Συνοπτικά ένα όμορφο άλμπουμ με τις μελωδίες να πρωταγωνιστούν και με τους MURDER OF MY SWEET να θεωρούνται δίκαια ένα ελπιδοφόρο σχήμα.
Φώτης Μελέτης

UFO – 1979 – “Strangers In The Night”(Chrysalis)

Το συγκεκριμένο live τυγχάνει να το έχω σε βινύλιο(κυκλοφόρησε διπλό) και είναι από τα αγαπημένα μου αφού παραμένω «κολλημένος» ακόμα και σήμερα με τον τρομερό κιθαρίστα Michael Schenker.
Ο λόγος για το φοβερό live album “Strangers in the Night” με το εξαιρετικό εξώφυλλο σχεδιασμένο από την Hipgnosis το οποίο ήταν και το τελευταίο για τον Γερμανό κιθαρίστα με τους UFO μέχρι βέβαια το reunion του 1993 .
Εκείνη τη περίοδο τα προβλήματα ανάμεσα στον Phil Mogg και τον M.Schenker είχαν κορυφωθεί αυτό όμως δεν εμπόδισε τους UFO να κάνουν μια σειρά από εκπληκτικά shows στην Αμερική παρέα με τους BOC και να μας δώσουν ένα εξαιρετικό live δείγμα.
Η απόδοση των UFO φτάνει σε υψηλά επίπεδα με τα “Lights Out”, “Ι ‘m A Loser”, “Mother Mary”, “Let it Roll”, “Doctor Doctor” να κλέβουν την παράσταση αλλά το αποκορύφωμα έρχεται με τα κλασικά τραγούδια “Love to Love”(το διασκεύασαν επιτυχημένα πρόσφατα οι EUROPE) και “Rock Bottom” με τον M.Schenker να κάνει πραγματικά καθαριστικά όργια.
O δίσκος έφτασε μέχρι το Νο 7 των Βρετανικών τσαρτ και η παραγωγή ανήκει στον Ron Nevison
Επίσης το “Strangers in the Night” επανακυκλοφόρησε ξανά το 1999 από την ΕΜΙ με δύο επιπλέον τραγούδια τα “Hot n’ Ready” και “Cherry “ και παραμένει ακόμα και σήμερα φρέσκο και εκρηκτικό.Οι δηλώσεις των Klaus Meine , John Norum και Slash ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι το αγαπημένο τους επιβεβαιώνει το γεγονός ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κορυφαίο live δίσκο που οφείλεται να έχετε στην δισκοθήκη σας.
TRACK LISTING
Νatural Thing
Out In The Streets
Only You Can Rock Me
Doctor Doctor
Mother Mary
This Kids
Love to Love
Lights Out
Rock Bottom
Too Hot To Handle
I ‘m A Loser
Let It Roll
Shoot Shoot
ΜΕΛΗ
Phil Mogg(φωνή)
Michael Schenker(κιθάρα)
Pete Way(μπάσο)
Andy Parker(τύμπανα)
Paul Raymond(πλήκτρα)
Γράφει ο Φώτης Μελέτης

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ROCKWAY MAGAZINE(free press)

Κυκλοφορεί το νέο (No 3)τεύχος του ROCKWAY MAGAZINE με σημαντικές συνεντεύξεις παρουσιάσεις, κριτικές, νέες κυκλοφορίες,αφιερώματα, ελληνικά συγκροτήματα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα από τον χώρου του hard rock και όχι μόνο.Το Rockway Magazine διατίθεται εντελώς δωρεάν(free press) σε κεντρικά δισκοπωλεία της Αθήνας ενώ μπορεί να σας σταλεί και στο σπίτι χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση αρκεί στο info@rockway.gr ή στο hardrockway@gmail.com να μας στείλετε την διεύθυνσή σας και εμείς οφείλουμε να σας το ταχυδρομήσουμε.

LIGHT OF DAY - Soundtrack (1987)

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ...

Δύο αδέλφια, η ανύπαντρη μητέρα Patty Resnick (Joan Jett) και ο Joe Resnick (Michael J. Fox) ζουν στο Cleveland, ένα βιομηχανικό προάστιο της Αμερικής.

Και ενώ η Patty ενδιαφέρεται μόνο για τη ροκ μπάντα που έχουν φτιάξει (The Barbusters), ο Joe ενδιαφέρεται και για την οικογένεια και την ανατροφή του μικρού γιου της Patty, Benji. Έτσι κάποια στιγμή η Patty αποφασίζει να ζήσει σύμφωνα με το rock-n-roll lifestyle και να κυνηγήσει το όνειρό της ενώ ο Joe, το "καλό παιδί", μένει πίσω και αποτραβιέται από τη μουσική για να εξασφαλίσει μια σταθερότητα στη ζωή του μικρού του ανιψιού.

Θα χρειαστεί μια οικογενειακή κρίση για να φέρει την Patty πίσω στο σπίτι και να την αναγκάσει ν' αντιμετωπίσει το παρελθόν καθώς και την αφοσιωμένη χριστιανή μητέρα της (την "τεράστια" Gena Rowlands), η οποία διαφωνεί με τον τρόπο ζωής τους, ειδικά όταν τα αδέλφια παρατάνε τις δουλειές τους και φεύγουν περιοδεία παίρνοντας μαζί τους τον μικρό Benji.
Η ταινία παρότι στερείται εντυπωσιακού σεναρίου έχει συμπαγείς ερμηνείες απ' όλους τους ηθοποιούς και ιδιαίτερα από την Joan Jett, που δείχνει να έχει μπει στο πετσί του ρόλου της. Κάτι που ήταν αναμενόμενο μια που, ειδικά τότε, ο ρόλος της δεν απείχε πολύ από την πραγματική της ζωή. Το ομότιτλο τραγούδι της ταινίας έχει γράψει ο Bruce Springsteen. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Paul Schrader. Τι, δεν πειστήκατε ακόμη για το αν η ταινία αξίζει τον κόπο; Μιλάμε για μια ταινία όπου παίζει και ροκάρει η θεά του ροκ Joan Jett (όπως βλέπετε δεν είμαι καθόλου προκατειλημμένη!). Και απ' όσο ξέρω εγώ, αυτά θα έπρεπε να είναι υπεραρκετά στοιχεία για να πείσουν έναν σοβαρό ροκ οπαδό! Για τους "άπιστους Θωμάδες" όμως υπάρχουν και τα παρακάτω.
Trivia:
- Ο τραγουδιστής των NINE INCH NAILS, Trent Reznor, παίζει πλήκτρα για μια μπάντα, που εμφανίζεται στην ταινία, με το όνομα "The Problems". Η φωνή του ακούγεται κατά τη διάρκεια του τραγουδιού "True Love Ways".
- Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν "Born in the USA". Ο Paul Schrader ζήτησε από τον Bruce Springsteen να γράψει το ομότιτλο τραγούδι της ταινίας. Αφότου ο Springsteen το έγραψε του άρεσε τόσο πολύ που το χρησιμοποίησε για το προσωπικό ομότιτλο πολυπλατινένιο άλμπουμ του. Μιλάμε φυσικά για το "Born in the USA". Σαν αντάλλαγμα ο Springsteen αργότερα έγραψε το τραγούδι "Light of Day". Γι' αυτό και ο Springsteen ευχαριστεί τον σκηνοθέτη στις σημειώσεις του άλμπουμ.
- Ο ρόλος του Joe Resnick προσφέρθηκε αρχικά στον Bruce Springsteen, την εποχή που σκεφτόταν να ξεκινήσει καριέρα ηθοποιού, αλλά τελικά αρνήθηκε την προσφορά και εγκατέλειψε την ιδέα του ηθοποιού γενικότερα. Κάτι μου λέει ότι η επιλογή αυτή ήταν σοφή!
Tracklist επίσημου soundtrack:
1. Light Of Day - The Barbusters (Γραμμένο από τον Bruce Springsteen)
2. This Means War - The Barbusters (Joan Jett, Bob Halligan & Kenny Laguna)
3. Twist it off - The Fabulous Thunderbirds (Jimmie L. Vaughan, Kim Wilson & Fran Christina)
4. Cleveland Rocks - Ian Hunter (Ian Hunter)
5. Stay With Me Tonight - Dave Edmunds (Dave Edmunds)
6. It's All Coming Down Tonight - The Barbusters (Frankie Miller & Andy Fraser)
7. Rude Mood - Michael J. Fox, Michael McKean & Paul Harkins (Stevie Ray Vaughan)
8. Only Lonely - Bon Jovi (Jon Bon Jovi and David Bryan)
9. Rabbit's Got The Gun - Joan Jett & The Hunz (Joan Jett & Kenny Laguna)
10. You Got No Place To Go - Michael J. Fox (Alan Mark Poul & M. J. Fox)
11. Elegy (ορχηστρικό) - Rick Cox, Chas Smith, Jon C. Clarke & Michael Boddicker
Tracklist ακυκλοφόρητου soundtrack:
- I Spy (For The F.B.I.) - The Untouchables (Wylie and H. Kelly)
- Do Wa Diddy Diddy - Michael J. Fox, Michael McKean & Paul Harkins (Ellie Greenwich & Jeff Barry)
- Sweet Emotion - Joan Jett (Steven Tyler and Tom Hamilton)
- The Pride Is Back - Kenny Rogers & Sandy Farina (Mark Blatte, Alan Mond & Larry Gottlieb)
- Rescue Me - The Motion (Raynard Miner & Carl Smith)
- Looks That Kill - Motely Crue (Nikki Sixx)
- Rabbits Got The Gun - Joan Jett & The Hunz (Joan Jett & Kenny Laguna)
- True Love Ways - The Problems (Norman Petty & Buddy Holly)
- You're Good For Me - Solomon Burke (Don Covay & Horace Ott)
Σοφία Ρεντούμη

ROCK SUGAR - "Reimaginator"

Ήξερα ότι οι LOUD AND CLEAR είναι μια πολύ καλή melodic hard rock μπάντα, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα είχε τόση φαντασία και κέφι ώστε να φτιάξει ένα project τόσο διασκεδαστικό! Ο λόγος για το Reimaginator, ένα project της προαναφερόμενης μπάντας που δείγμα του πρωτοακούστηκε στο Firefest του 2008 (όποιος το άκουσε τότε live μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του πολύ τυχερό για ευνόητους λόγους) όταν η μπάντα έκλεισε την παρουσία της με το "Don't Stop the Sandman", δηλαδή το πρώτο κομμάτι του "Reimaginator" project. Το κομμάτι αυτό, για όσους δεν κατάλαβαν από τον παιχνιδιάρικο τίτλο του είναι μια μίξη του Don't Stop Believin' των JOURNEY και του Enter Sandman των METALLICA. Αν στο μυαλό σας η μίξη αυτή φαντάζει ατυχής κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και επισκεφτείτε το official site της project μπάντας ROCK SUGAR (www.rocksugarband.com), όπου εκεί μπορείτε ν' ακούσετε δείγματα των τραγουδιών όλου του project αλλά και ένα φοβερό video του "Don't Stop the Sandman".
Όπως θα καταλάβετε από το tracklist (παρακάτω) όλα τα τραγούδια των ROCK SUGAR είναι μίξεις hard rock και pop, ή όχι τόσο hard, τραγουδιών της δεκαετίας του '80. Το πιο σημαντικό είναι ότι η μπάντα δεν σταματάει εκεί. Μας δίνει επίσης τη δυνατότητα, μέσα από το site τους, να κάνουμε τις δικές μας προτάσεις σχετικά με το ποια τραγούδια θα θέλαμε να διασκευάσουν και να μιξάρουν στο μέλλον.
Είπατε τίποτα? Δεν νομίζω... Απλά αγοράστε το και θα με θυμηθείτε! Εγώ προσωπικά έχω εθιστεί σε σημείο που αν το cd που κρατάω ήταν βινύλιο θα είχε ήδη λιώσει από την πρώτη μέρα! "Because Pop Rocks!" (sometimes), όπως λένε και οι ίδιοι. Enough said!
Lineup
JESS HARNELL - φωνητικά
CHUCK DURAN - κιθάρες και φωνητικά
ALEX TRACK - ντραμς και φωνητικά
JOHNNY FIVE - μπάσο και φωνητικά
Tracklist
1. Don't Stop The Sandman [μίξη Don't Stop Believin' (JOURNEY) και Enter Sandman (METALLICA)]
2. We Will Kickstart Your Rhapsody [Kickstart My Heart (MOTLEY CRUE) - Bohemian Rhapsody (QUEEN)]
3. Crazy Girl [Crazy Train (OZZY) - Jessie's Girl (RICK SPRINGFIELD)]
4. Voices in the Jungle [Voices Carry (TIL TUESDAY) - Welcome to the Jungle (GUNS 'N' ROSES)]
5. Here Comes the Fool You Wanted [Here Comes the Rain (EURYTHMICS) - Wanted Dead or Alive (BON JOVI)] (άπαιχτο!)
6. Shook Me Like A Prayer [Shook Me All Night Long (AC/DC) - Like A Prayer (MADONNA)]
7. Straight To Rock City [Straight Up (PAULA ABDUL) - Detroit Rock City (KISS)]
8. Prayin' For A Sweet Weekend [Living On A Prayer (BON JOVI) - Working For The Weekend (LOVERBOY)]
9. Heaven And Heaven [Heaven (WARRANT) - Heaven (BRYAN ADAMS)]
10. Breakin' The Love [Breakin' The Law (JUDAS PRIEST) - I'm not in love (10 CC)]
11. I Love Sugar On Me [Put Some Sugar On Me (DEF LEPPARD) - I Love Rock & Roll (THE ARROWS και μετέπειτα JOAN JETT & THE BLACKHEARTS)]
12. Round And Separated [Round and Round (RATT) - Separate Ways (JOURNEY)]
13. Dreaming of A Whole Lotta Breakfast [Dream On (AEROSMITH) - Breakfast in America (SUPERTRAMP) - Whole Lotta Love (LED ZEPPELIN)]

Σοφία Ρεντούμη

GLORY DAYS - 1980

Αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε μέσα από τις σελίδες του http://www.rockway.gr/ τα πιο αγαπημένα άλμπουμ και τραγούδια των περασμένων δεκαετιών κατά την προσωπική μας άποψη πάντα.Φυσικά θα υπάρξουν διαφωνίες για την επιλογή αυτή αλλά μην ξεχνάτε ότι είναι καθαρά η δικές μας μουσικές "αδυναμίες" οπότε επιτρέψτε μας όποιες παραλείψεις δείτε ή επισημάνετε στο αφιέρωμά μας.
Θα ξεκινήσουμε λοιπόν από το 1980 και έπειτα θα ακολουθήσουν και οι επόμενες χρονίες .Ξεκινάμε λοιπόν...
MICHAEL SCHENKER GROUP (Chrysalis)
Ήταν μόλις 25 χρονών ο σπουδαίος Γερμανός κιθαρίστας όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τους Michael Schenker Group.
Πνιγμένος στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά εκείνη την περίοδο(τα ίδια έκανε μέχρι πρότινος) και μετά την φυγή του από τους UFO,προσπάθησε να σχηματίσει μία μπάντα με τον Billy Sheehan(Talas,DL.Roth,Mr Big) και Denny Carmasi(Montrose,Gamma,Heart) όμως τελικά το σχήμα δεν ευδοκίμησε.
Είχε προηγηθεί η συμμετοχή του στο Lovedrive των Scorpions μιας και ο αδελφός του Rudolf προσπάθησε να τον σώσει από τις καταχρήσεις και να τον μαζέψει αλλά μάταια…
Παρόλα αυτά και μετά από νέες δοκιμές και αρκετό ψάξιμο ο ταλαντούχος Γερμανός με βάση την Αγγλία σχηματίζει τους MSG με τον Don Airrey στα κήμπορντς , τον Μο Foster στο μπάσσο, τον Simon Phillips στα ντράμς και τον Gary Barden στα φωνητικά.
Το ντεμπούτο άλμπουμ των MSG είναι γεμάτο ενέργεια, σκληρές μελωδίες ποτισμένα με τα τρομερά ριφφς και solo του «Μιχαλάκη»(ειδικά στο Lost Horizons δίνει ρέστα) αποδεικνύοντας ότι παρά τα προσωπικά του προβλήματα η κιθάρα είναι η πιο πιστή σύντροφός του.
Τραγούδια όπως τα Armed and Ready, Cry for the Nations, Victim of Illusion και τα insturmental “Into The Arena» και «Βijou Pleasurette” αποδεικνύουν το κιθαριστικό μέγεθος και τις πλούσιες ικανότητες ενός μεγάλου μουσικού.
Μπορεί τα φωνητικά του G.Barden με το πρώτο άκουσμα να μην ενθουσιάζουν όμως συμμετέχει ενεργά στις συνθέσεις όλων των τραγουδιών και καταφέρνει με την παθιασμένη ερμηνεία του να δώσει τα απαραίτητα vibes στον δίσκο.
Σούπερ δίσκος και σούπερ ντεμπούτο από τον πιο μελωδικό κιθαρίστα του hard rock
(Σχεδόν η ίδια μπάντα 28 χρόνια με τον Νeil Murrey όμως στο μπάσο κυκλοφόρησαν το καταπληκτικό In the midst and the beauty)
AC/DC: Back in Black (Epic)
Τι να πούμε για αυτό το άλμπουμ!!!
Όλα τα τραγούδια είναι το ένα καλύτερο από το άλλο με κορυφαία το ομώνυμο Back In Black, το ανεπανάληπτο Hells Bells που ανοίγει το δίσκο υπό τον ήχο καμπάνας, τα εκπληκτικά You Shook me All Night Long και Shoot to Thrill, την προσωπική μας αδυναμία το Let Me Put my Love Into You και φυσικά και τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου.
Το έβδομο άλμπουμ των AC/DC κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1980 σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το γκρουπ αφού την ίδια χρονιά ο τραγουδιστής Bon Scott(19 Φεβρουαρίου 1980) έφυγε άδοξα από την ζωή λόγω υπερβολικής χρήσης αλκοόλ.
Το συγκρότημα απομονώθηκε για δύο μήνες στις Μπαχάμες και παρά την κακή ψυχολογία δημιούργησε ένα από τα καλύτερα και πιο εμπορικά άλμπουμ της καριέρας τους.
Ο αντικαταστάτης του μεγάλου Bon Scott ονομαζόταν… Brian Johnson(Geordie) αποδείχτηκε λίρα εκατό και με τη βοήθεια του μάγου της κονσόλας Robert John Mutt Lang
(Def Leppard,Foreigner,Cars,Bryan Adams κ.α.) έφτιαξαν ένα τρομερό άλμπουμ.
Ο Angus Young με την βοήθεια του αδελφού του στο Back in Black κάνει απίστευτα όργια με την κιθάρα με συνέπεια και ο πιο δύσπιστος οπαδός των AC/DC να νιώσει τον αυθεντικό hard rock θυμό του συγκροτήματος για την ατυχία που τους κτύπησε.
Το άλμπουμ πούλησε πάνω από 23 εκατομμύρια αντίτυπα έγινε πλατινένιος σχεδόν παντού και η περιοδεία που ακολούθησε ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος!
BLACK SABBATH: Heaven and Hell(Warner Bros)
Σε καλό βγήκαν τελικά τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Black Sabbath με τον Ozzy Ozbourne εκείνη την περίοδο και την αλλαγή που έκαναν στη θέση του τραγουδιστή.
Ευτυχώς το ίδιο συνέβη και προσωπική καριέρα του “τρελλού” Ozzy.
Το Heaven and Hell κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1980 και κατόρθωσε να πουλήσει αρκετά καλά για τη εποχή του, να ανεβάσει τραγούδια στα τσαρτς αλλά κυρίως να οδηγήσει το γκρουπ σε νέους μουσικού δρόμους.
H πρόσληψη του δαιμόνιου κοντού Ronnie James Dio( Rainbow,Elf)αναγέννησε το συγκρότημα και μαζί με τον σπουδαίο κιθαρίστα Tonny Iommi, τον μπασίστα,Geezer Butler και τον Billy Ward στα ντραμς(έφυγε αμέσως μετά και την θέση του ανέλαβε ο Vinnie Appice) ηχογράφησαν το καλύτερο άλμπουμ(κατά την ταπεινή μας άποψη) της ιστορία τους και ένα από τα πιο επιδραστικά στο χώρο του μεταλλικού ροκ.
Φοβερά ριφς, απίστευτοι heavy ρυθμοί, επικές ενορχηστρώσεις και τραγούδια ύμνοι όπως τα Neon Knights, Chidren of the Sea, Die Young και φυσικά το αξεπέραστο Heaven and Hell .
Στο άλμπουμ βοήθησε με τα ατμοσφαιρικά του κήμπορντς ο Geof f Nichols(δεν ήταν επίσημο μέλος της μπάντας) , η παραγωγή του Martin Birch τριάντα χρόνια σχεδόν μετά είναι για σεμινάριο ενώ το εξώφυλλο παραμένει γοητευτικό ακόμα και σήμερα.
JUDAS PRIEST: British Steel(CBS)
Κλασικό ,υπέροχο,μοναδικό είναι το συναίσθημα ακούγοντας ξανά το British Steel(σε βινύλιο παρακαλώ) με το χαρακτηριστικό εξώφυλλο σήμα κατατεθέν στη συνέχεια πολλών «αγριεμένων» teenagers εκείνης της εποχής .
Oι περισσότερες ηχογραφήσεις έγιναν στα studios του Ringo Starr των Βeatles και την παραγωγή ανέλαβε ο σπουδαίος Tom Allom.
Είχε προηγηθεί η κυκλοφορία του παρεξηγημένου live στην Ιαπωνία «Unleased the East» και συνεπώς οι JUDAS PRIEST επιθυμούσαν να σβήσουν τις φήμες με ένα δυνατό άλμπουμ και ευτυχώς το κατάφεραν και με το παραπάνω.
Τι να πούμε για το super classic Breaking the Law ή για το άλλο classic
Living After Midnight ,υποκλινόμαστε στα Metal Gods και Grinder ενώ το United είναι η φυσική συνέχεια του We will rock you.
Ο R.Halford βρίσκεται σε τρομερά κέφια ενώ οι κιθαρίστες Κ.Κ Downing και G.Tipton ξερνούν φλογισμένα ριφς και solos βάζοντας τις μεταλλικές βάσεις για τα συγκροτήματα της νεώτερης γενιάς.
Όποιος λοιπόν δεν έχει το British Steel στην δισκοθήκη του δεν προσβάλλει την μουσική που αγαπάει αλλά τον εαυτό του.
Καταλάβατε γιατί άλμπουμ μιλάμε φίλοι μου…
OZZY: Blizzard of Ozz (Jet)
Για πολυτάραχη ζωή του Ozzy μπορούν να γραφτούν εγκυκλοπαίδιες όμως όλα αυτά τα γεγονότα έβγαλαν μια θετική ενέργεια στα φοβερά άλμπουμς που κυκλοφόρησαν κυρίως την δεκαετία του ΄80.
Το Blizzard of Ozz βγήκε στην αγορά τον Σεπτέμβριο του 1980 σε Μ.Βρεττανία και Ευρώπη ενώ στην Αμερική βγήκε στα δισκοπωλεία τον Μάρτιο του επόμενου έτους. Το παρθενικό άλμπουμ του Ozzy Ozbourne ήρθε σε μια περίοδο που έπρεπε ο χαρισματικός καλλιτέχνης να αποδείξει στους οπαδούς των Black Sabbath ότι κακώς εκδίωχθηκε (ή αλλιώς αποχώρησε..) από το συγκρότημα.
Ήταν το πρώτο άλμπουμ του “crazy Οzzy” με δικιά του μπάντα με έμπειρους και καταξιωμένους μουσικούς όπως τον Bob Daisley(Rainbow) στο μπάσο, τον Lee Keerslake(Uriah Heep) στα ντραμς και τον άσημο αλλά καταπληκτικό κιθαρίστα και πρόωρα αδικοχαμένο Randy Rhoads(Quiet Riot).
Τα I don’t know, Crazy Train, Mr Crowley και Goodbye to Romance έχουν γράψει την δική τους ιστορία ενώ το Revelation(Mother Earth) είναι το μόνο ουσιαστικά τραγούδι που θυμίζει εποχές των Sabs.
Ο Randy Rhoads είναι μια πραγματική αποκάλυψη στην κιθάρα και με το παίξιμό του σαρώνει τα πάντα ,αναδεικνύει το πλούσιο ταλέντο του αλλά βοηθάει τρομερά και στο συνθετικό κομμάτι.
Για το Suicide Solution o Ozzy κατηγορήθηκε ότι οι στίχοι του τραγουδιού επηρέασαν την αυτοκτονία ενός νεαρού φαν κάτι που όμως δεν συνέβη ποτέ όπως δέχτηκε και το δικαστήριο.
Συνοπτικά ένα αριστούργημα που έδωσε τον αέρα της ανανέωσης όχι μόνο στον Ozzy αλλά και στο Hard ‘n Heavy rock για την δεκαετία που μόλις άρχιζε…

ΤΑ ΑΔΙΚΗΜΕΝΑ ALBUMS
1- KROKUS: Metal Rendez-vous
Οι Ελβετοί δημιουργούν ουσιαστικά τον πρώτο επιτυχημένο συνθετικά hard ‘n boogie rock δίσκο τους με κομματάρες όπως τα Tokyo Nights,Streamer,Fire και με την συνέχεια να είναι καταιγιστική…
2- QUEEN: The Game
Από τους τελευταίους εμπνευσμένους δίσκους τους που παίζουν μέχρι και κάντρυ!!! Μεγάλες επιτυχίες όπως Another One Bites Of Dust και Crazy Little Thing... αλλά και με τα εκπληκτικά Dragon Attack και Play the Game να μας παίρνουν τα μυαλά.
3- REO SPEEDWAGON: Hi Infidelity
Πλατινένιο, εξαίσιο, θαυμάσιο με αθάνατες μπαλάντες και μελωδικά hard rock διαμάντια αλλά με το Follow My Heart να παραμένει η προσωπική μας αδυναμία.
4- JOURNEY: Departure
Αν δεν είχαν κυκλοφορήσει τόσοι σπουδαίοι δίσκοι την συγκεκριμένη χρονιά θα ήταν και ο Steve Perry με τον Neil Schon στην κορυφή των άλμπουμ.
5- WHITESNAKE: Ready and Willing
Με τον δίσκο αυτό η παρέα του David Coverdale κάνει προπόνηση για τα μεγάλα που έπονται τις επόμενες χρονιές με τον ύμνο Fool for Your Loving να ανοίγει
6- RUSH: Permanent Waves
Οι Καναδοί αποδεικνύουν το μεγαλείο τους και φυσικά ο όρος progressive στο συγκεκριμένο άλμπουμ αποκτάει νόημα και αξία…
TOP-TEN ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
1-.Back in Black (ΑC/DC)
2-Chidren of the Sea (BLACK SABBATH)
3-Breaking the Law (JUDAS PRIEST)
4-Tokyo Nights (KROKUS)
5-Rock Brigade(DEF LEPPARD)
6-Any Way You Want it (JOURNEY)
7-Dragon Attack(QUEEN)
8-Fool for Your loving (WHITESNAKE)
9-Mr Crowley(OZZY)
10-Spirit of Radio(RUSH)
Γράφει ο Φώτης Μελέτης

Μεγάλο party του Rockway.gr

Κλείσαμε ήδη ένα χρόνο ζωής και η ομάδα του Rockway.gr αποφάσισε να το γιορτάσει μαζί σας.
Την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου στο Revenge of Rock (Λ.Αλεξάνδρας 34 - Πεδίον του Άρεως) διοργανώνουμε το μεγάλο μας party και σας περιμένουμε ώστε να ροκάρουμε μέχρι το πρωί. Ελάτε λοιπόν να διασκεδάσουμε παρέα και να απολαύσετε την καλύτερη hard rock μπάντα της πόλης τους εκπληκτικούς 4BITTEN!!!
Στη συνέχεια τα deck's αναλαμβάνουν οι Δημήτρης Σειρηνάκης (Rock Hard, MTV) και ο Φώτης Μελέτης(Rockway.gr).
Σας περιμένουν πολλές εκπλήξεις με δώρα cd's,guest dj's και happenings.
Μην ξεχάσετε ότι είναι και Απόκριες οπότε το party είναι κα μασκέ.
EIΣΟΔΟΣ:5ευρώ

Οι Uriah Heep ζωντανά στην Ελλάδα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ (BLOCK 33, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)
ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ (GAGARIN205, ΑΘΗΝΑ)
Οι Uriah Heep έχουν επάξια κερδίσει μία θέση ανάμεσα στα σημαντικότερα γκρουπ της ροκ μουσικής ιστορίας. Με το χαρακτηριστικό και αυθεντικό ήχο τους έχουν διαμορφώσει μία ολόκληρη μουσική σκηνή, αυτή του progressive rock, και σίγουρα για πολλούς από εμάς έχουν καθορίσει τα μετέπειτα ακούσματά μας. Δεν είναι τυχαίο πως οι παγκόσμιες πωλήσεις των άλμπουμ τους ξεπερνούν τα 30 εκατομμύρια αντίτυπα (!).
Την τελευταία φορά που επισκέφτηκαν τη χώρα μας, εμφανίστηκαν για ένα unplugged σόου μπροστά σε επιλεγμένο και περιορισμένο κοινό. Η βραδιά ήταν εκρηκτική!... Σε λίγες μέρες καταφτάνουν για δύο full set shows σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, γιορτάζοντας μαζί με όλους τους fans τους πλέον, 40 χρόνια κλασσικού ροκ!
Όπως υποσχέθηκε ο Mick Box - το πιο πιστό μέλος του γκρουπ, αφού κλείνει 40 χρόνια «Uriah Heep»- σε πρόσφατη συνέντευξή του, και τα δύο σόου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη «θα είναι ουσιαστικά μια παρουσίαση του «Celebration», δηλαδή των 40 χρόνων μας στη μουσική! Πολλά από το Wake the sleeper, 1, 2 νέα, και πλήθος κλασικών! Μια δυνατή ροκ συναυλία, με λίγα λόγια.
Τιμή εισιτηρίου: 35€
Σημεία Προπώλησης:
Ticket House Αθήνα & Θεσσαλονίκη.

PINKROOM : "Psychosolstice"

Σε μια εποχή που οι μουσικές εμπνεύσεις έχουν πάθει σοκ, κάποιοι πολυτάλαντοι νεαροί από το πρώην ανατολικό μπλοκ , έχουν τον τρόπο να σε κάνουν να βάλεις στην άκρη για λίγο τα βιβλία του IRV.YALOM & του NIETZSCHE.

Σε ένα απίστευτα μουσικό ταξίδι που ακουμπάει και τους -20 βαθμούς Κελσίου, μπορούν να σε μεταφέρουν στο άπειρο.

Οι PINKROOM κατά βάση είναι 2 νέοι μουσικοί που φροντίζουν με το ντεμπούτο άλμπουμ τους να σου θυμίζουν πως είναι Πολωνοί. Ο Mariusz Bonieck ( guitars-vocals-keys-samples) & o Marcin kledzik (drums- percussion) θα γίνουν η αιτία της ψυχικής σου αναπροσαρμογής. Χωρίς να σου δείχνουν ξεκάθαρα τις επιρροές τους, μετά από τις πρώτες ακροάσεις αντιλαμβάνεσαι ότι είναι χωμένοι σε πολλά είδη, με ένα άλμπουμ που μπορεί με μεγάλη άνεση σε όλα του να έρθει σε σύγκριση και αντιπαράθεση με πολλά του ύφους του!

Μετά από ενάμιση χρόνο περίπου και σύντομες ανακατατάξεις μελών αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το άλμπουμ.

Οι PINKROOM πήραν το όνομα τους από τον τίτλο ενός τραγουδιού από το soundtrack της ταινίας “ Twin Peaks” του D. Lynch, (και την οποία μουσική εκεί επιμελήθηκε ο ‘τεράστιος’ A. Badalamenti). Την ώρα που ακούγεται το κομμάτι, διαδραματίζεται μια σκηνή σε ένα άθλιο μπαρ, και αντικατοπτρίζει όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης ψυχής. Όσο για τον τίτλο του άλμπουμ-‘Psychosolstice’- έχει και αυτό την εξήγηση του.

Ο όρος "Psychosolstice" είναι συμβολικός.(Solstice-ηλιοστάσιο, είναι ένα αστρολογικό αποκορύφωμα, το σημείο όπου η μέρα γίνεται μεγαλύτερη από την νύχτα.).

Το "psychosolstice" λοιπόν συμβολίζει τον ψυχικό μετασχηματισμό, το ηλιοστάσιο της ανθρώπινης ψυχής, εκείνης που ζει στα ‘άκρα’ στα όρια και που ο καθένας μπορεί να ‘πιάσει’ το νόημα με την δική του αντίληψη .

Το άλμπουμ αρχικά δεν ήταν να γίνει concept album αλλά στην πορεία με τους στίχους και το μουσικό περιεχόμενο δημιούργησε από μόνο του την ιστορία για την ψυχική αναποφασιστικότητα .Κάποιοι από τους στίχους είναι για συγκεκριμένα προσωπικά συναισθήματα για συγκεκριμένες καταστάσεις.

Ένα μουσικά σκοτεινό ταξίδι στις αντιθέσεις της ψυχής. Γενικά το άλμπουμ είναι ένα μεγάλο τραγούδι για την τραυματισμένη ανθρώπινη ψυχή, απ’ όλα και όλους γύρω της.

Αυτός είναι και ο λόγος που δεν θα αναφερθώ ξεχωριστά σε κάθε ένα τραγούδι. Στα 10 κομμάτια που έχει το άλμπουμ, μπορείς να αισθανθείς την ψυχή να μην μπορεί να προσαρμοστεί, να κλαίει για βοήθεια. Είναι ένα μωσαϊκό ψυχισμού και δράματος.

Στο σύνολο του έχει όλα τα συστατικά που χρειάζονται για να καλύψουν αυτήν την ψυχολογική θεματολογία, σκοτεινό και αργό, έντονα γρήγορο σε κάποια σημεία. Οι ήχοι από τις κιθάρες άλλοτε βγαίνουν με παράπονο από κλασική και άλλοτε από ηλεκτρική με θυμό και τρέλα.

Ψίθυροι, θόρυβοι, κάπου τα φωνητικά μπροστά με τα τύμπανα και κάπου αλλού μεγάλες μελαγχολικές διαδρομές με γλυκά πλήκτρα.

Η "σκούπα’" στα τύμπανα θα σε φέρει μουσικά πίσω στον χρόνο και οι slide κιθάρες θα σου κάνουν πιο έντονο το γκρι του χειμώνα. Οι εναλλαγές είναι έντονες και χαρακτηριστικές σε όλο το άλμπουμ. Από τον heavy ηλεκτρικό ήχο στην ‘αβάσταχτη ελαφρότητα’ των χορδών. Ομιλίες, fade out μελωδίες με σαουντρακικό χρωματισμό, με συμπληρώματα από πανέμορφους ήχους τσέλου, τρομπέτας και σαξόφωνου. Μπορείς πια στο τέλος να καταλάβεις το πολύ υπεύθυνα καλοδουλεμένο δίδυμο κιθάρα-πλήκτρα.

Οι PINKROOM δηλώνουν:

"Δεν θέλουμε όρια στην μουσική μας, μολονότι κάποιος μπορεί να ακούσει βαριά σημεία, λεπτές μελωδίες μέχρι και ψυχεδελικά περάσματα. Προσπαθούμε να βγάλουμε ήχους από την αγνή πηγαία ευχαρίστηση της δημιουργίας, και συνθέτοντας με μουσική ακεραιότητα- όχι απαραίτητα με όρια- ένα μουσικό στυλ."

Η Πολωνία λοιπόν για άλλη μια φορά θα μας σηκώσει από την πολυθρόνα του ψυχαναλυτή, θα μας οδηγήσει με ακρίβεια στο cd του στερεοφωνικού και θα μας ξαπλώσει στον δικό μας καναπέ για να απολαύσουμε άλλο ένα μουσικό διαμάντι.. γνήσιο.. πολλών καρατίων! Υπέροχο!
http://www.pinkroom.pl/

www.myspace.com/pinkroomband
“..voices are calling, it’s hard to turn’em back- the substance we’re swimming in defines how dumb we are..”
(Buried hopes)
Ελένη Λιβεράκου

Oι What’s The Buzz? στο Sin City

Συμπληρώνοντας φέτος δεκαοκτώ χρόνια από την γέννησή τους, οι What’s The Buzz? επανενώνονται για μια και μόνο ζωντανή εμφάνιση με την αυθεντική τους σύνθεση, όπως αυτή ξεκίνησε το 1992:

Σωτήρης Λαγωνίκας (drums, φωνητικά), Jane Σαμπανίκου (φωνητικά), Τάκης Καλατζής (κιθάρες) και Χρήστος Κισατζεκιάν (μπάσο, φωνητικά).

Η συναυλία αποτελεί ένα είδος «φόρου τιμής» στη πολύτιμη συμβολή του προαναφερθέντα κιθαρίστα ο οποίος αλλάζει σελίδα και αφήνει πίσω του την πρωτεύουσα μια για πάντα.

Ως εκ τούτου, το κουαρτέτο επιλέγει μια ξεχωριστή προσέγγιση της συγκεκριμένης βραδιάς: στις 29 Ιανουαρίου στο Sin City με καλεσμένους τους Mind The Gap οι φίλοι της μπάντας μα και οι οπαδοί του ευθυτενούς hard rock θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν κάποιες ελεύθερες αποδώσεις με jam sessions των τραγουδιών που αποτελούν το ένα και μοναδικό album της μπάντας, κάποιο ανέκδοτο κομμάτι της πρώιμης περιόδου, όπως και επιλεγμένες διασκευές «ύμνων» από τα 70’ς.
Το show ξεκινά στις 21:00 με επίτιμους καλεσμένους του Αθηναίους Mind The Gap που θα παρουσιάσουν το επερχόμενο ντεμπούτο τους με γενικό τίτλο “Breakwater”.
Γενική είσοδος: 10 ευρώ - Sin City(Θεμιστοκλέους & Γαμβέτα, Πλ.Κάνιγγος)

Ηouse of Lords:Oι άρχοντες τους μελωδικού hard rock

Οι HOUSE OF LORDS είναι από εκείνα τα συγκροτήματα που μεγαλούργησαν στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 και αρχές ΄90 και στη συνέχεια γνώρισαν την παρακμή ( αλλαγές μελών, τσακωμούς, εμπορικές αποτυχίες, διάλυση) αλλά στο τέλος άντεξαν και συνέχισαν να ηχογραφούν καλά τραγούδια. Βέβαια το ευρύ κοινό τους ξέχασε αλλά τουλάχιστον κέρδισαν την πίστη και αφοσίωση αρκετών πραγματικών οπαδών του melodic hard rock.
Έτσι λοιπόν οι House of Lords συμπλήρωσαν 22 χρόνια (με μικρά διαλείμματα) παρουσίας και παρόλα τα προβλήματα που συνάντησαν στην πορεία τους, συνεχίζουν να δηλώνουν "ζωντανοί". Άλλωστε το επιβεβαιώνει το τελευταίο υπέροχο άλμπουμ τους “Cartesian dreams”. Μπορεί οι χρυσοί δίσκοι, οι επιτυχημένες περιοδείες και τα 20 εκατομμύρια πωλήσεις να αποτελούν μακρινό παρελθόν όμως έστω με μοναδικό original μέλος τον εκπληκτικό τραγουδιστή και performer James Christian η μπάντα παραμένει συγκλονιστική. H διαδρομή του γκρουπ ξεκινά από τα μέσα προς τα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν o Gene Simmons από τους KISS είχε στην δισκογραφική του εταιρία (Simmons Records) τους GIUFFRIA και αποφάσισε να τους μεταλλάξει σε HOUSE OF LORDS δημιουργώντας ένα νέο για την εποχή supergroup.
Έτσι λοιπόν, κορυφαίοι μουσικοί ένωσαν τις δυνάμεις τους με πρωτεργάτη τον σπουδαίο πληκτρά Gregg Giuffria (προερχόμενο από την θρυλική μπάντα των ANGEL), τον κιθαρίστα Lanny Cordolla (πρώην GUIFFRIA), τον μπασίστα Chuck Wright από τους QUIET RIOT και τον τρομερό ντράμερ Ken Mary με προϋπηρεσία σε FIFTH ANGEL, CHASTAIN, ALICE COOPER, IMPELLITTERI και TKO. Το συγκρότημα συμπληρώθηκε από τον εκπληκτικό τραγουδιστή James Christian (πρώην LA ROCKS, EYES) o οποίος αντικατέστησε στο σχήμα τον αρχικό τραγουδιστή David Glen Eisley.
Το 1988 κυκλοφορούν το παρθενικό τους δίσκο, με τον Jeff Scott Soto να βοηθά στα δεύτερα φωνητικά και καταφέρνουν να κλέψουν τις εντυπώσεις στη διεθνή ροκ σκηνή με τα πομπώδη και δυναμικά τραγούδια τους, σε αυτό βοήθησε η περιοδεία που έκαναν τότε σε Αγγλία και Γερμανία με τους SCORPIONS.
Στη συνέχεια, το καλοκαίρι του 1990 κυκλοφορούν το θαυμάσιο “Sahara” που περιλαμβάνει εξαιρετικά μελωδικά hard rock τραγούδια ενώ υπάρχουν μοναδικές συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως οι Rick Nielsen και Robin Zander από τους CHEAP TRICK, ο Doug Aldrich (πρώην HURRICANE και μετέπειτα WHITESNAKE),ο Mike Tramp (WHITE LION) και πολλούς διάσημους μουσικούς.
Στο άλμπουμ λάμπει η καταπληκτική διασκευή στο “Can’t find my way home” των θρυλικών BLIND FAITH (σύνθεση του Steve Winwood) ενώ στην κιθάρα την θέση του Lanny Cordolla αναλαμβάνει ο Michael Guy. To 1992 oι HOUSE OF LORDS κυκλοφορούν τον τρίτο του δίσκο με τίτλο “Demons down” με αρκετές αλλαγές στην σύνθεσή τους και εναπομείναντα αυθεντικά μέλη τους J.Christian και G. Giuffria.Η μπάντα παγώνει την δραστηριότητα της δηλαδή διαλύεται για αρκετά χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις των οπαδών και η ανάγκη φυσικά για χρήματα και δόξα φουντώνει τα σενάρια την επανασύνδεσης
Το reunion γίνεται το 2002 με σχεδόν όλα τα αυθεντικά μέλη της μπάντας να συμμετέχουν εκτός από τον G. Giuffria και δύο χρόνια αργότερα κυκλοφορούν το “Power and the myth” στο οποίο εκτός από καταπληκτικά τραγούδια υπάρχουν και σπουδαίες συμμετοχές όπως των Derek Sherinian (πρώην DREAM THEATER), Ricky Phillips (BAD ENGLISH, STYX), της συζύγου του James Christian, Robin Beck και στις συνθέσεις σημαντική είναι η βοήθεια του Pat Torpey από τους ΜR BIG.
Το πέμπτο άλμπουμ των HOUSE OF LORDS κυκλοφορεί το 2006 και ονομάζεται “World upside down”, με νέα σύνθεση και έκπληξη του άλμπουμ αποτελεί η guest συμμετοχή του Greg Giuffria σε μερικά τραγούδια του δίσκου.
Το έκτο άλμπουμ ήρθε σχετικά νωρίς και το 2008, ηχογραφούν το υπέροχο “Come to my kingdom” με το οποίο η μπάντα αποδεικνύει πόσο ταλαντούχα και εμπνευσμένη παραμένει.
Το καλοκαίρι του 2009 οι HOUSE OF LORDS κυκλοφόρησαν το φανταστικό “Cartesian dream” και συνεχίσαν ακάθεκτοι να μας γοητεύουν και να μας προσφέρουν ένα θαυμάσιο δείγμα εμπνευσμένου melodic hard rock.
Τους χαρήκαμε άλλωστε και στην πατρίδα μας δύο φορές ζωντανά και απέδειξαν έστω και με διαφορετικούς αλλά σημαντικούς μουσικούς (Rob Marcello, B.J.Zamba, Chris Mc Carvill) ότι παραμένουν οι πραγματικοί άρχοντες του μελωδικού ήχου.
Φώτης Μελέτης