Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

LIV KRISTINE: "Libertine"


Aν διαβάζεις αυτό το άρθρο επειδή είσαι φίλος των Theatre Of Tragedy και περίεργος για το τι κάνει σήμερα η πρώην τραγουδίστρια τους, ξεκίνα να διαβάζεις κάτι άλλο.
Αν πάλι βρίσκεσαι εδώ επειδή γουστάρεις την Leave's Eyes περίοδό της πράξε το ίδιο με τους προηγούμενους. Το ίδιο και όσοι τη λατρέψατε από τις συνεργασίες της με τους Atrocity και Cradle Of Filth.

Όσοι μείνατε (δε βλέπω και πολλούς) εκτιμώ ότι ανήκετε, όπως κι εγώ άλλωστε, στη μερίδα των μουσικόφιλων που λατρεύουν τόσο την φωνή της Liv, που αφήνουν τις συνθέσεις σε δεύτερη μοίρα.

Στο “Libertine” θα έρθετε αντιμέτωποι με έναν μεγάλο εχθρό του ακροατή, την πλήξη. Αν το album ήταν φαγητό σίγουρα θα ήταν frozen yogurt κι αυτό επειδή είναι εξίσου δήθεν, υπερβολικά “ελαφρύ” και σε αφήνει με την ίδια αίσθηση μουσικής πείνας. Ανέμπνευστες συνθέσεις ποτισμένες στην pop αισθητική δεν αφήνουν περιθώρια για αμφισβήτηση πως η 4η solo δουλειά της συμπαθέστατης Liv απευθύνεται σε εντελώς διαφορετικό και ευρύτερο κοινό από αυτό που μας είχε συνηθίσει τόσα χρόνια.

Τι κι αν η φωνή της παραμένει αναλλοίωτη παρά το πέρασμα των χρόνων από τα μέσα της δεκαετίας του 90 που ξεκίνησε να τραγουδά στη Νορβηγία, το album είναι αδιάφορο και πληκτικό. Η συνεργασία με τον νικητή του Γερμανικού pop idol στο “Vanilla Skin Delight” ίσως σε αρκετούς να κάνει απαραίτητη την προμήθεια κορτιζόνης ή άλλων αντιαλλεργικών σκευασμάτων.

Ευχάριστη παραφωνία αποτελεί το κομμάτι “Silence” το οποίο είναι με διαφορά το καλύτερό της από το “Libertine” που κυκλοφορεί από την Napalm Records. Από τα υπόλοιπα, κάποια δείχνουν να υπάρχουν ως fillers αφού δε μπόρεσα να δικαιολογήσω διαφορετικά την ύπαρξή τους.

Υπάρχει και μια διασκευή στο “The Man With The Wild In His Eyes” της Kate Bush το οποίο δε σώζει την κατάσταση ούτε για πλάκα. Στην παραγωγή το έτερον ήμισυ της, ο Alex Krull, ενώ οι μουσικοί που συμμετέχουν απαρτίζουν (όπως ήταν και αναμενόμενο) σχεδόν αυτούσιους τους Atrocity.

Αυτό που σίγουρα κατάφερε η Νορβηγίδα με την μαγευτική φωνή είναι να θέσει σοβαρή υποψηφιότητα για το album απογοήτευση του 2012. Ας ελπίσουμε πως ήταν ένα στραβοπάτημα και πως θα επανέλθει σύντομα με μια πιο ουσιαστική δουλειά.


Γιάννης Φράγκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...